Pagina principală
 

ENDA
   Listă alfabetică articole
   Ultimele articole
   Clasament articole
   Hartă articole
   Echipa ENDA (3)
   Voluntariat ENDA (5)
   Comunicate ENDA (2)
LEGIO DACICA
   Prezentare (1)
   Activități (7)
   Poveștile Legio Dacica (14)
GENERALITĂŢI
   Terra Dacorum (21)
   Economia (10)
   Arta (5)
SOCIAL
   Regii (14)
   Personaje (6)
   Societate (3)
   Origini (2)
   Triburi (75)
   Împăraţii traco-daci (1)
SPIRITUALITATE ŞI CULTURĂ
   Ştiinţă (1)
   Kogaionon (6)
FENOMENUL MILITAR
   Armele (26)
   Seniorii războiului (5)
   Arhitectura militară (5)
   Cetăţile (15)
   Războaiele dacilor (16)
   Civis Romanus (6)
   Romanii (3)
CONEXE
   Dinastii imperiale (2)
   Migraţiile (10)
   Etnografica (6)
   Apoulon (5)
BIBLIOTECA VECHE
   Cuprins
   Surse elene (103)
   Surse latine (140)
   Surse româneşti (97)
   Surse diverse (9)
   Lapidarium (7)
   Traduceri (177)
BIBLIOTECA CONTEMPORANĂ
   Articole online
   Cărți online
   Periodice (43)
   Recenzii (5)
   Repertorii arheologice (3)
   Surse contemporane (2)
BIBLIOTECA PDF
   Surse contemporane (2)
   Surse vechi (7)
UNIVERSITARIA
   Lucrări de licenţă (2)
   Cursuri (4)
ISTORIA ALTFEL
   Ziarul personal (5)
   Arheologie experimentală (3)
   Trupe de reconstituire istorică (1)
   Reconstituiri istorice (1)
   Filme artistice (4)
   Grafică (3)
   Poezii (11)
   Legende şi povestiri (3)
   English translations (49)
MULTIMEDIA
   Imagini
   Video (28)
INTERNET
   Resurse WWW (2)
   Ştiri (362)
   Diverse (2)


Pagina principalăHartă siteArhivă ştiriListă alfabetică articoleClasament articoleContact ENDA pe FacebookENDA pe TwitterNoutăţi ENDA prin canal RSSAbonare newsletter Distribuie pe FacebookDistribuie pe TwitterDistribuie prin email

Ἡσύχιος Ἀλεξανδρεὺς - Γλῶσσαι (B)

Γλώσσαι/Β

5ος αιώνας μ.Χ.|Ησύχιος}}
<Βαβάζειν>· τὸ <μὴ> διηρθρωμένα λέγειν. ἔνιοι δὲ βοᾶν
*<βαβαί>· θαυμαστικὴ φωνή ASPnΣ
<βάβακα>· τὸν γάλλον (ps)
<βαβάκινον> <καὶ <βάκινον>> χύτρας εἶδος pl
<βάβακοι>· ὑπὸ Ἠλείων τέττιγες· ὑπὸ Ποντικῶν δὲ βάτραχοι
<βαβάκτης>· ὀρχηστής, ὑμνῳδός, μανιώδης (Cratin. fr. 321) p

κραύγασος q ὅθεν καὶ Βάκχος
<βάβαλον>· κραύγασον. Λάκωνες
[<βάβαλον>· αἰδοῖον]
<βάβαξ>· μάταιος, bh λάλος, φλύαρος. bhp (Archil. fr. 33) ἐνθου-

σιῶν. ἀναιδής pq
<βαβάξαι>· ὀρχήσασθαι bhf. <Λυδοί> h
†<βαβήρ>· ὁ ἄρης
[<βαλβῖδες>· αἱ θύραι τοῦ ἱππικοῦ. καὶ βαλβίδες]
<βαβράζων>· κεκραγὼς συντόνως
<βάβρηκες>· τὰ οὖλα τῶν ὀδόντων. οἱ δὲ σιαγόνας. οἱ δὲ τὰ ἐν

τοῖς ὀδοῦσιν ἀπὸ τῆς τροφῆς κατεχόμενα q
<βαβρήν>· ὑπόστασις ἐλαίου, κατὰ Μακεδόνας
<βαβύας>· βόρβορος, S πηλός vgAS
<βαβύη>· χείμαῤῥος. οἱ δὲ πόλις
<Βαβύκα>· γέφυρα ps
<Βαβυλώνιοι>· οἱ βάρβαροι, παρὰ τοῖς Ἀττικοῖς
<βαβύρτας>· ὁ παράμωρος
<βαγαία>· ματαία. Λυσικράτης· βαγαία γὰρ ὥς τις ἐπικουρεῖ
<βαγαῖος>· ὁ μάταιος. ἢ Ζεὺς Φρύγιος. [μέγας. πολύς, ταχύς]
<βάγαρον>· χλιαρόν. Λάκωνες
*<βᾶσαι>· εἰσελθοῦσαι An
*<βάγιον>· μέγα gASn
<βάγος>· κλάσμα AS ἄρτου <ἢ> μάζης S καὶ βασιλεὺς καὶ [στρατη-

γός. Λάκωνες AS
[<βάδος>· ὁ καὶ βάτος, λξ# εσται. ἤγουν δ# μη]
<βαδάς>· κίναιδος. ὡς Ἀμερίας
*†<βαδελεγεῖ>· ἀμέλγει gASn
*<βάδην>· ἠρέμα vSn σχολῇ. κατὰ βῆμα. Sn (Ν 516)
*<βάδην>, περιπάτῳ ἐρχόμενον gAS
*<βαδδίν>· βύσσινον g(n) ἔνδυμα ἐξαίρετον (Dan. 10,5)
<βάδος>· ὃ καὶ βάτος. ν# ξέσται, ἤγουν λίτραι μη#
<βαδίζει>· περιπατεῖ (Eur. Phoen. 544)
*†<βάδιος>· ... υἱός vgASn
*[<βαδιστοι>· βαδύτατοι gAn]
<βάδομαι>· ἀγαπῶ p
[<βάδηδοι>· ἠχεῖοι]
<βαδακίζων>· κακῶς ἕρπων
*<βάζει>· λέγει (ξ 127) vgA (Sn)
*<βάζομεν>· λέγομεν (γ 127?) AS
*<βαθεῖαν>· κεκρυμμένην (Aesch. Sept. 533 Pl. rep. 362 a) AS
<βαθείης>· *ὑψηλῆς. g μελαίνης. δαψιλοῦς. ἢ <βαθέης> "ἐξάλλεται"

(Ε 142). κεκρυμμένης
<βάθιστον>· βαθύτατον (Θ 14)
*<βάθρων>· θεμελίων, ἢ ἀγαλμάτων AS
[βαθάκων β κακῶς]
<Βαθάλη>· κρήνη. Ἀμερίας
<βαθμίδες>· ἀρχαὶ λόγων
<βαθμοί>· ἴχνη. πόδες. καὶ δίφροι, παρὰ στρατηγικοῖς <ἡ ἐφ' ἕνα

τῆς φάλαγγος στάσις> q
*<βάθρα>· ἀγάλματα. gAn βάσεις
<βάθος>· στίχος. ἐπιστάσις καὶ τὸ <βαθύ> [καὶ μέγα.] καὶ ὑψη-

λόν. καὶ μέλαν q
<βάθρον>· *βῆμα, gASn βάσις. ὑποπόδιον q <καὶ ἀνδριάς>
*<βαθύγλωσσοι>· ἐλλόγιμοι gAS [καὶ ἀνδριάς]
*<βαθυδίνης>· ἐν βάθει ἔχων τὰ ῥεύματα, vgAS ἢ βαθείας δίνας

ἔχων, ἢ μεγάλα ῥεύματα (γ 73 etc.)
<βαθύζωνοι>· εἰς βάθος ζωννύμεναι τοὺς [χιτοὺς] χιτῶνας
<βαθυζώνους>· ἐν βάθει ζωννυμένας (Ι 594 γ 154)
*<βαθὺ κομῶσαν ληΐοις>· ἐν βάθει ἔχουσαν στάχυας ASn
<βαθύκολπος>· ἀρχαία παλαιά. κοίλη
<βαθυκόλπων Τρωιάδων>· ἀπὸ τοῦ μεγέθους. καὶ βαθυζώνων

(Σ 122)
*<βαθὺ λήϊον>· πολύκαρπον πεδίον (Β 147) gA (vS)
*<βαθύλειμον>· βαθὺν λειμῶνα ἔχουσαν (Ι 151) A
<βαθύμαλλον>· κνεωροῦ τοῦ μέλανος τάπης. ἀπὸ ἱστορίας, ἀπὸ

κνεωροῦ φυτοῦ, ᾧ ἐχρῶντο πρὸς κάθαρσιν. ἀπὸ δὲ τοῦ αὐτοῦ αὐχμηροῦ
<Βαθυμῆδαι>· γένος παρὰ Λυδοῖς
<βαθυπέπλων>· καλὰ ἱμάτια ἐχουσῶν
<βαθυῤῥηγάλη>· ἰκτῖνος, ὑπὸ Λυδῶν
<βαθύῤῥιζοι>· βαθεῖαι
*<βαθυῤῥόου>· βαθέως καὶ ταχέως ῥέοντος (Η 422) (gS)
<βαθυῤῥίζου πέτρας>· τῆς ὑψηλῆς (trag. ad. fr. 203)
<βαθυσπόρος>· βαθεῖαν σπείρων γῆν
<Βαιάγις>· ἑορτὴ παρὰ Ἀσσυρίοις, ὡς Λέων ὁ Ἀλαβανδεὺς ἐν

τρίτῳ
<βαίβυκος>· πελεκᾶνος Φιλίτας (fr. 47 K.), Ἀμερίας δὲ βαυβυκᾶ-

νας
<βαίδειον>· ἕτοιμον. Ἠλεῖοι
†<βαιδύμην>· ἀροτριᾶν. Βοιωτοί
*<βλίσσα>· βότρυς AS
<βαιῇσι>· μικραῖς
*<βαιήν>· ὀλίγην, μικράν gn [ἢ ἔβησαν, ἢ ἐπορεύθησαν (Α 327)]
<βαῖκαν>· ...... Κρῆτες
<βαίκυλος>· προβατώδης
†<βαιμάζειν>· †βασιλεύειν. ἢ †βαστάζειν
†<βαίμεναι>· βαίνειν (θ 518 etc.)
[<βαίνη>· ὕβρις]
*<βαίνειν>· [φιλεῖν. [κολακεύειν. AS] βιβάζειν. πορεύεσθαι. περιπα-

τεῖν vgA
<βαίνετον>· βαδίσατε. δυϊκῶς
<βαῖνον>· ἐξέβαινον (Α 437)
<βαίνοντα>· ἐπιβαίνοντα (δ 653)
†<βαίομαι>· βιώσομαι (Χ 431)
<βαιόν>· ὀλίγον. μικρόν vgAS Σοφοκλῆς δὲ Οἰδίποδι Τυράννῳ (750)

ἀντὶ τοῦ †ἄφθονος καὶ πολλός γράμμα. [*<Βαιθήλ>· οἶκος θεοῦ p] [<βαιών>· ἐκβαλών.] καὶ ἐν Αἰχμαλωτίσι (fr. 39) βαιόν [ἐν]
[<Βαρκάθοις ὄχλος>· Λιβυκός] (Soph. El. 727)]
<βαΐς>· ῥάβδος φοίνικος. καὶ <βαΐων>
<βαΐς>· ῥάβδος φοίνικος. καὶ <βαΐων>
<βαισήνης>· παρ' Ἰνδοῖς στρατόπεδον
<βαίσηνος>· ὁ στρατός
†<βαισσόν>· βάθος
<βαίταν>· Ἕλληνες
<βαιτάς>· εὐτελὴς γυνή. ἀρχαία δὲ ἡ λέξις
<βαιτάδα>· εὐτελὴς γυνή
<βαιτρεύειν>· ἀροτριᾶν
<βαίτιον>· βοτάνη ἐμφερὴς δικτάμνῳ, ἤγουν γλήχωνι
<βαίτη>· δερμάτινον ἔνδυμα, ὅπερ ἔνιοι σισύραν· ἔνιοι δὲ σκηνὴν

δερματίνην (Soph. fr. 928)· οἱ δὲ διφθέραν (Sophr. fr. 38)
<Βαίτυλος>· οὕτως ἐκαλεῖτο ὁ δοθεὶς λίθος τῷ Κρόνῳ ἀντὶ Διός q
<βλίτυξ>· βδέλλα
[<βαιτῶνα>· τὸν εὐτελῆ ἄνδρα]
<βαιῶμφαι>· αἱ αἶγες, ἐν ἱερατικῆι
<βαιών>· ἰχθύς p (Epich. fr. 64), <ὁ καὶ βλέννος, παραπλήσιος

κωβίῳ> p. οὕτως καὶ μέτρον παρὰ Ἀλεξανδρεῦσι
<Βαιῶτις>· Ἀφροδίτη, παρὰ Συρακουσίοις
<βακάϊον>· μέτρον τι
<βάκηλος>· *ὁ μέγας. ἢ ἀνόητος. vgA ἢ ὁ ἀπόκοπος, ὁ ὑπ' ἐνίων

γάλλος. οἱ δὲ ἀνδρόγυνος. ἄλλοι παρειμένος, *γυναικώδης vgA. παρὰ Μενάνδρῳ Ὑμνίδι (fr. 477). καὶ τὸ σύνηθες ἡμῖν
<βάκκαρις>· μύρον ποιὸν ἀπὸ βοτάνης ὁμωνύμως· ἔνιοι δὲ ἀπὸ

μυρσίνης· ἄλλοι δὲ μύρον Λυδόν. ἔστι δὲ καὶ ξηρὸν διάπασμα τὸ ἀπὸ τῆς ῥίζης
[<βακνίδες>· εἶδος ὑποδημάτων]
[<βάκοα>· βάθρον]
<βακόν>· πεσόν. Κρῆτες
<βάκται>· ἰσχυροί
<βακτηρία>· ῥάβδος ASn
[*<βακοίας>· πηλός ASvg]
†<βάκτρον>· κάμηλος
*<βακτρεύμασιν>· τοῖς ἐρείσμασιν στηριζόμενος gA (Eur. Phoen.

1539)
<βακχᾶν>· ἐστεφανῶσθαι κισσῷ
<Βακχέβακχος>· ὁ Διόνυσος οὕτως ἐκαλεῖτο ἐν ταῖς θυσίαις (Ar.

Eq. 408)
<Βακχεία>· ἑορτὴ Διονύσου [βακχεύτρια]
*<βακχεύει>· μαίνεται P τραγῳδεῖ
*<βακχευθεῖσα>· ἐξηχευομένη, ἐξεστηκυῖα vgAS
*<βακχεύοντες>· μαινόμενοι, vgAS σειόμενοι
<βακχεῖον>· τελεστήριον. νάρθηξ
<Βάκχη>· γένος ἀπίου. ἢ μία τῶν Βακχῶν, ἢ τοῦ Διονύσου

<βακχεύτρια>
<Βακχιάδαι>· οὐ μόνον οἱ Μιλήσιοι, ἀλλὰ καὶ Κορίνθιοι, ἀπὸ

Βάκχιδος
<βακχία>· μανία (S)
<βακχόαν>· βόθρον. Αἰολεῖς
<βάκχος>· ὁ ἱερεὺς τοῦ Διονύσου. καὶ κλάδος ὁ ἐν ταῖς τελεταῖς,

οἱ δὲ φανὸν λέγουσιν· οἱ δὲ ἰχθύν q
<Βάκχου Διώνης>· οἱ μὲν βακχευτρίας Σεμέλης· οἱ δὲ Βάκχου τοῦ

Διονύσου καὶ Ἀφροδίτης q τῆς Διώνης. παρόσον διωνυμία περὶ τὴν θεάν (trag. ad. fr. 204). Πράξιλλα δὲ ἡ Σικυωνία (fr. 8) Ἀφροδίτης παῖδα τὸν θεὸν ἱστορεῖ
<βάκχυλον>· σποδίτην ἄρτον. Ἠλεῖοι
<βάκχον>· κλαυθμόν. Φοίνικες
[<βάλαικες>· δεσμωτήριον καὶ <βαλαικάκες>]
<βαλαιόν>· μέγα, πολύ. οἱ δὲ ταχύ
*a) <βάλανοι>· δρύες. ASb) *<<βάξιν>·> φήμην (Eur. Or. 1458)

gASn
*<βαλάντιον>· μαρσίππιον (Prov. 1,14. Luc. 10,4) ASP
*<βαλβῖδες>· ὕσπληγες AS
<βαλβίς>· *ἀφετηρία. καὶ ἡ ἀρχὴ τῆς εἰσόδου καὶ ἐξόδου. καὶ ἡ

ἄφεσις τῶν ἵππων. καὶ ἡ θύρα τοῦ ἱππικοῦ. AS ἔνιοι δὲ καμπ- τῆρα. καὶ παρὰ Ἱπποκράτει (Mochl. 1) <βαλβιδῶδες> τὸ ἔχον ἑκατέρωθεν ἐπαναστάσεις. ἔστιν δὲ καὶ βαθμός, καὶ ἔρεισμα
<βάλε>· ἔῤῥιψε. (Α 245) ἢ ὄφελον (Call. fr. 254?)
*<βαλεῖν>· τρῶσαι, S πλῆξαι (Ν 387)
*<βάλεκες>· δεσμωτήριον ASn (vg)
*<βάλλε>· ἐτίτρωσκεν (Α 52) n
*<βάλλετο>· περιεβάλλετο (Β 43) g
<βάλλετον>· βάλλουσιν. δυϊκῶς
<βαλίαν>· κατάστικτον gAS ποικίλον (Eur. Hec. 90). [Κρῆτες.]

ταχύ. ἐλαφρόν [πηρόν, βάλιον]
*<βαλανάγρα>· κλείς (Hdt. 3,155,6) Σp
<βαλανεύειν>· λαμπροφωνεύεσθαι. παρόσον οἱ βαλανεῖς, ὅταν

παραχέωσιν τὸ ὕδωρ, κραυγάζουσιν
<βαλανεύς>· πολυπράγμων, περίεργος. p καὶ παραχύτης
<βαλανομφάλους>· οὕτω Κρατῖνος (fr. 50) ὠνόμασε <τὰς φιάλας>

τὰς ἐχούσας ὀμφαλοὺς ἄνευ προσώπων, ὁποῖοι οἱ θόλοι <ἐν τοῖς βαλανείοις q οἱ δὲ> ἀπὸ τῶν ὀμφαλῶν τῶν ἐν ταῖς πυέλοις [ἐν τοῖς βαλανείοις]
<βάλανοι>· τὰ ἐξηρτημένα τῶν ὅρμων περὶ τὸν τράχηλον. καὶ

τῶν δρυῶν <ὁ> καρπός, καὶ ὁ τῶν φοινίκων (Xen. An. 1,5,10). καὶ κλεῖδες, καὶ ἰατροὶ τὰ ἐντιθέμενα τῇ ἕδρᾳ βαλάνους λέγουσιν q
<βάλαρες>· οἱ μαλακοί, <βανά> γὰρ γυνὴ παρὰ Βοιωτοῖς
<βαλάσαι>· ἀγοράσαι
<βαλαύστιον>· εἶδος ῥοιᾶς, φέρον ἄνθος ἁρμόζον πρὸς θεραπείαν
<βαλβιδοῦχον>· τερματοῦχον
†<βαλῆρα>· ἀχρεῖα
<βαλήν>· βασιλεύς. Φρυγιστί (Soph. fr. 472)
<βάλλεκα>· ψῆφον
<βαλία>· ὀφθαλμία. καὶ <τὸν βάλιον> πηρόν· Κρῆτες
[<βακχιάδος>· μαινομένης]
<Βαλιαρίδες>· νῆσοι αἱ περὶ Κύρνον. αἱ δὲ αὐταὶ καὶ Γυμνησίαι
<βαλικιώτης>· συνέφηβος. Κρῆτες
<βαλιῶται>· πρόγονοι
*<βαλλαντιοτόμος>· κλέπτης (Pl. rep. 552d) vgAS
<βάλλαρις>· βοτάνη τρίφυλλος
<βᾶλλαι>· βαθμοί, ὑπὸ Κυπρίων
<βάλλ' ἐς Ἄκραν>· οἱ μὲν ἄκρα πλησίον Λέσβου· οἱ δὲ Ἀκτήν
<βάλλ' ἐς Μακαρίαν>· Ἡρακλέους θυγάτηρ Μακαρία, ἣν λόγος

κατὰ τὴν Εὐρυσθέως <ἐπὶ τὰς Ἀθήνας στρατείαν αὐτοκέλευστον ἑαυτὴν ὑπὲρ τῆς πόλεως εἰς. σφαγὴν ἐπιδοῦναι>
<βαλλήσομεν>· βαλοῦμεν (Ar. Vesp. 222)
<Βαλλητύς>· ἑορτὴ Ἀθήνησιν, ἐπὶ Δημοφῶντι τῷ Κελεοῦ ἀγο-

μένη
†<βαλλήιαι>· οἱ ἀκροβολισμοί
†<βαλμός>· στῆθος vgAS
<βαλλομένων>· καταστρεφομένων (i 574)
<βαλοιτήσειρον>· παρὰ τὸ διεστραμμένον <εἶναι> τοὺς πόδας
*<βαλόν>· οὐδόν. καὶ οὐρανόν. (gAS) καὶ <βαλός>
<βάλσαμον>· ἀρωματικὸν ἄνθος
<βᾶμα>· βάσις, [βῆμα ps
<βάμβαλα>· χειμερινὰ [ἱμάτια ps
<βάμβαλον>· ἱμάτιον. καὶ τὸ αἰδοῖον. Φρύγες
<βαμβαλεῖν>· τρέμειν. ψοφεῖν τοῖς χείλεσι
*<βαμβαίνων>· τρέμων τοῖς ποσίν, SPn (vgA) ἢ τοὺς ὀδόντας

<συγκρούων> (Κ 375)
<βαμβακεύτριαι>· μαγγανεύτριαι. οἱ δὲ φαρμάκισσαι. οἱ δὲ λα-

λοῦσαι· τὸ δὲ <βαμβακείας χάριν>· φαρμακείας χάριν hf.
<βαμβαλύζει>· τρέμει. τοὺς ὀδόντας S συγκρούει. *ῥιγοῖ σφόδρα

(Hippon. fr. 56 Kn.) (A) S
<βάμμα>· τὸ χρῶμα. καὶ μύρου τι γένος. καὶ τὸ ἔμβαμμα. Συρακού-

σιοι h
<βάμμα Κυζικηνόν>· Κυζικηνοὶ διὰ τὸ Ἴωνες εἶναι ἐκωμῳδοῦντο

ἐπὶ μαλακίᾳ (Ar. Pac. 1176) [καὶ τὸ ἔμβαμμα. Συρακούσιοι. καὶ μύρου τι [μέρος, ἢ] γένος]
<βάμμα Σαρδανιακόν>· τὸ φοινικοῦν. διάφορα γὰρ ἦν τὰ ἐν

Σάρδεσι βάμματα (Ar. Ach. 112. Pac. 1174).
<βανά>· γυνή, ὑπὸ Βοιωτῶν
*<βαναυσίας>· ἰδιωτείας. ἢ ἀλογίας AS
*<βαναυσία>· πᾶσα τέχνη διὰ πυρός. κυρίως δὲ ἡ περὶ τὰς καμίνους.

καὶ πᾶς τεχνίτης χαλκεὺς ἢ χρυσοχόος <βάναυσος>
<βανῆκας>· γυναῖκας. Βοιωτοί
*<βάναυσοι τέχναι>· v <....>
<βανόν>· λεπτόν
<βάνισος>· εἶδος θυμιάματος
*<βαυκόν>· μωρόν AS
†<βαθίοι>· τόποι
<βάννας>· βασιλεὺς παρὰ Ἰταλιώταις. οἱ δὲ μέγιστος ἄρχων
<βαννάται>· αἱ λοξοὶ καὶ μὴ ἰθυτενεῖς ὁδοὶ παρὰ Ταραντίνοις. τὸ

δὲ αὐτὸ καὶ <βάννατροι>
<βάννεια>· τὰ ἄρνεια. καὶ <βάννιμα> τὸ αὐτό
[<βάνος>· κλάσμα. μωρός, καὶ τυφλός]
<βανθῶσαι>· σκοτοδινιᾶσαι
<βανούς>· ὄρη στρογγύλα
<βανύσει>· μωραίνει, ἐπιμαίνεται
<βάξις>· *λόγος, φωνή (Sg) κληδών
<βάξον>· κάταξον. Λάκωνες
<βαπαίνει>· παρακαλεῖ
*<βάρ>· μικρόν (i. Reg. 2,18)
*<βαπτάν>· ἀντλουμένην, βαπτομένην (Eur. Hipp. 123) AS
<βάρα>· νόσημά τι καρηβαρικόν. ἢ θρέμματα. Λάκωνες
*<βάραθρον>· ὄρυγμα, vgASn βάθος γῆς, ASn βόθρος
*<βαρακινῇσιν>· ἀκάνθαις. σκόλοψι (Iud. 8,7. 16) vgAS
<βαράχνια>· τὰ βραγχία τῶν ἰχθύων
<βάρβαροι>· οἱ ἀπαίδευτοι
*<βαρβαρισμός>· παράτονος διάλεκτος vgASn
<βάρβιτος>· εἶδος κιθάρας, ἢ ὀργάνου μουσικοῦ. ἢ λύρα. *οὕτως

καὶ <βαρβίτῳ>· <τῇ λύρᾳ, τῇ κιθάρᾳ> AS
<βαρβός>· μύστρον ἐν Θεσμοφοριαζούσαις (Ar. fr. 341)
<βάρακες>· τὰ προφυράματα τῆς μάζης. Ἀττικοὶ δὲ βήρηκας.

δηλοῖ δὲ καὶ τὴν τολύπην (Epilyc. fr. 3)
<βάρακος>· ἰχθὺς ποιός
<βάρακον>· τὸν ἄνουν, καὶ βάρβαρον (s)
<βάρβαξ>· ἱέραξ, παρὰ Λίβυσι. [καὶ φύραμα στρογγύλον, ἀφ'

οὗ αἱ μάζαι γίνονται. καὶ ἐρίων τολύπαι]
<βάρβαρα>· ἀσύνετα. ἄτακτα
<βαρβαρόφωνοι>· οἱ Ἠλεῖοι καὶ οἱ Κᾶρες, ὡς τραχύφωνοι καὶ

ἀσαφῆ τὴν φωνὴν ἔχοντες (Β 867)
<βαρυόπην>· βαρύφωνον (Pind. Pyth. 6,24)
<βάρακος>· βάτραχος
<βαρακίς>· γλαύκινον ἱμάτιον
†<βαρακάκαι>· †ἅγιοι διαφέραι†, παρὰ Κελτοῖς
*<βάρδιστοι>· βραδύτατοι gAn κατὰ ἀντίθεσιν τοῦ ρ, ὡς <κραδία>

ἡ καρδία (Ψ 310. 530)
<βαρδῆν>· τὸ βιάζεσθαι γυναῖκας. Ἀμπρακιῶται
<βαρδοί>· ἀοιδοὶ παρὰ Γαλάταις
<βαρεῖα χείρ>· ἡ μιαιφόνος
[<βαρπύργος>· πορμεῖο περὶ ἀμφωδῶν]
*<βαρείης>· ἰσχυρᾶς. S βλαβερᾶς
<βᾶριν ἀπέλαγον>· τὸν δούριον ἵππον
†<Βαρθει ...>· γένος ἰθαγενῶν
*<βάριον>· πρόβατον. gAnp [καὶ τὸ βαρύ. καὶ τὸ βράδιον]
*<βᾶρις>· πλοῖον. ἢ τεῖχος. ἢ στοά. ἢ πύργος S (AvgΣ)
†<βαρισίκται>· οἱ μὴ γεννῶντες
<βάριχοι>· ἄρνες
<Βάρκη>· πόλις Λιβύης (s)
<βαρκίων>· βοτάνη τις ἐν Αἰγύπτῳ
<Βαρκαίοις ὄχοις>· Λιβυκοῖς (Soph. El. 729). οὗτοι γὰρ ἐσπού-

δαζον περὶ ἱπποτροφίαν. φασὶν αὐτοὺς καὶ πρώτους ἅρμα ζεῦξαι διδαχθέντας ὑπὸ Ποσειδῶνος, τὸ δὲ ἡνιοχεῖν ὑπὸ Ἀθη- νᾶς, ὡς Μνασέας ἐν τοῖς περὶ Λιβύης (frg. 40 M)
†<βαρμίγκαλλος>· ὑπέρκαλλος
*<Βᾶρος>· ὄνομα κύριον AS
<βάῤῥει>· ἀπόλωλε
<βαῤῥαχεῖν>· [ἠχεῖν] σκιρτᾶν
†<βαρύαρον>· ἰσχυρόν. στερέμνιον
<βαρύ>· τινὲς μέν φασι θυμίαμα εὐῶδες [τὴν βαρεῖαν]. δηλοῖ δὲ καὶ

μέγα, καὶ χαλεπόν, καὶ ἰσχυρόν, καὶ ἀναιδές q
<Βαρυγέτας>· βάρος μὲν ἔχοντας, Γέτας δὲ ὄντας [ομα]
*<βαρυβρόμου>· μεγαλοφώνου ASg
<βαρύες>· δένδρα [βαρυκάνσου]
*<βαρυθυμήσαντος>· ὀλιγωρήσαντος AS
<βαρύθων>· βεβαρημένος
*<Βαρούχ>· εὐλογημένος
*<Βαρθολομαῖος>· υἱὸς κρεμάσας ὕδατα (Matth. 10,3)
<βαρύκαν>· σφῦραν
<βάρκα>· αἰδοῖον, παρὰ Ταραντίνοις. καὶ περόνη
*<βαρυκάρδιοι>· ἀσύνετοι, μωροί (Ps. 4,3) AS
<βαρὺν ἀστράγαλον>· δυσκίνητον
<βαρύνει>· ὀδυνᾷ. b) <...>ων· κωλύων
<βάρυνθεν>· ἐβαρύνθη<σαν> Αἰολικῶς
<βαρύκτυπος>· μεγαλόηχος, μεγαλόψοφος (Hes. Theog. 818)
<βαρύς>· κακός. ἀηδής. σκληρός (Eur. Hipp. 980?)
<βαρύστονος>· κακοδαίμων
<βαρυσυμφορώτατος>· βαρέως φέρων τὰς συμφοράς (Hdt

1,45,3) q
<βαρὺ τὸ σκάφιον>· τοῦτο λέγεται ἐπὶ τῶν δυσαρεστουμένων
[<βαρυδάνειν,] βαρίβαν>· τὸν ναυσιβάτην, ἐν ναυσὶν ἐλθόντα

(Soph. fr. 474)
<βάς>· ἐπιβάς (Σ 65)
[<βασά>· αἰσχύνη. ὅ ἐστι δρῦς]
<βασαγεῖ>· †ἀλεσχοῖ
*<βασάν>· αἰσχύνη (Ps. 67,23) np
<βασαγικόρος>· ὁ θᾶσσον συνουσιάζων, παρὰ Ἱππώνακτι (fr.

107 Bgk.)
<βασανεύεται>· διελέγχεται. ἢ διακρίνεται. βασανίζεται
<βασανιστής>· ὁ δημόκοινος [τί πολλὰ δὲ ὁ διαιτητής] καὶ παρὰ

τῶν ἀνδραπόδων τὴν ἀλήθειαν πυνθανόμενος
<βασανίτης λίθος>· οὕτω λέγεται Λυδικοῦ λίθου γένος. καὶ λίθος

βάσανος, ᾧ παρατρίβοντες τὸ χρυσίον ἐδοκίμαζον q
*<βάσανος>· δοκιμασία P
†<βαθανίαν>· νεοσσείαν. Κρῆτες
*<βασιλεύει>· κρατεῖ, ἄρχει (Matth. 2,22) AS
<βασίλειοι δικασταί>· παρὰ Ἡροδότῳ (3,31,3) οἱ βασιλεῖ

παράνομον ἐργαζομένῳ ἐναντιούμενοι
<βασίλεια>· γένος ἰσχάδων
<βασίλειον>· εἶδος [τυροῦ καὶ] μύρου (Cratet. fr. 2)
<βασίλειος στοά>· δύο εἰσὶν Ἀθήνησιν βασίλειοι στοαί, ἥ τε τοῦ

λεγομένου Βασιλέως [Διός], καὶ ἡ <Διὸς> τοῦ Ἐλευθερίου q
<βασιλειῶντα>· βασιλείᾳ ἐπιβαλλόμενον
<βασιλεύς>· ἄρχων τις Ἀθήνησιν, μυστηρίων προνοῶν
<βασίλη>· βασίλεια. Σοφοκλῆς Ἰφιγενείᾳ (fr. 289)
<βασιλέως ὀφθαλμός>· ἐπέμπετό τις ὑπὸ βασιλέως ἐπίσκοπος, q

ὃς ἐφεώρα τὰ πράγματα, <ὃν> τοῦ <βασιλέως ὀφθαλμὸν> ἐκάλουν (Ar. Ach. 192)
<βασιλίδες>· ὑπόδημα γυναικεῖον, καὶ αὐλητικόν, ὡς Ἐρατοσθέ-

νης (frg. 28 Str.) ἀπὸ τοῦ βασιλέως κληθέν
*<βασιλῆα>· βασιλέα vASn <Ἀττικῶς> vn
<βασιλίνδα>· παιδιᾶς εἶδος, ᾗ βασιλέας καὶ στρατιώτας ἀπομι-

μούμενοι ἐχρῶντο ... παρὰ Ταραντίνοις δὲ καὶ ἡ Ἀφροδίτη <Βασιλίς>
*<βάσιμα>· ἐπίβατα vgASn
<βάσιμον>· ἑδραῖον, βέβαιον, στάσιμον. *ἢ πορευτικόν (vgASP)
<βάσις>· ὁ ῥυθμός. δηλοῖ καὶ τὴν πορείαν. καὶ βῆμα. καὶ ὁδόν
*<βάσις>· στήριγμα. vgAS ἕδρα. *στάσις. Σ ῥυθμός. πορεία. βῆμα.

ὁδός
<βάσκα>· μακέλη [βασκανία]
<βασκαίνει>· λυπεῖ. φθονεῖ. μέμφεται (Dem. 18,189) q vgAS
<βάσκανος>· *φθονερός (Dem. 18,119) AS [ἀχάριστος. συκοφάν-

της]. Σοφοκλῆς (fr. 931) δὲ ἰδίως τὸ <βάσκανον> ἐπὶ τοῦ ἀχάριστος. καὶ ὁ συκοφάντης παρὰ τοῖς ῥήτορσιν
<βασκαρίζειν>· σκαρίζειν. Κρῆτες
<βασκάς>· ὄρνεόν τι (Ar. Av. 883?)
<βασκεπικρολεα>· πλησίον †ἐξεθόαζε. Λυδιστί (Hippon. fr.

14 A1 D.)
<βάσκε>· πορεύου S [λέγε] ἀνάστηθι
<βάσκειν>· [λέγειν] κακολογεῖν h καὶ ἀναστῆναι
<βασκευταί>· φασκίδες. ἀγκάλαι
*<βάσκ' ἴθι>· ἐκ παραλλήλου· πορεύου (Β 8) g
<βάσκιοι>· δεσμαὶ φρυγάνων
<βάσκιλλος>· κίσσα
<βάσκον>· ἐχώρουν
[<βάσκου>· πορεύου]
*<βασμός>· βαθμός ASP (g)
<βασσαίας>· τὰς ἐν βήσσῃ γεγονυίας. ἔλεγον δὲ <βήσσας> τοὺς

κοίλους καὶ δενδρώδεις τόπους. ἔνιοι τοὺς βασίμους τῶν ὀρῶν
<βασσάραι>· χιτῶνες, οὓς ἐφόρουν αἱ Θρᾴκιαι Βάκχαι q
*<βάσσαρος>· ἀλώπηξ vgAS [καὶ βασσάτη] παρὰ Κυρηναίοις

(Hdt. 4,192,2)
<βασσάρια>· τὰ ἀλωπέκια οἱ Λίβυες λέγουσιν (Hdt. 4,192,2)
<βᾶσσος>· οὐδετέρως· ἡ βῆσσα
<βασταγή>· βάρος
<βαστά>· ὑποδήματα. Ἰταλιῶται
<Βάστας ὁ Χῖος>· Δημοκρίτου ἐπώνυμον, καθὰ καὶ Εὔπολις

(fr. 81) ἐν Βάπταις. ἔστι δὲ ἱστοριογράφος
<Βάτα Κάρας>· δύο ταῦτα ὀνόματα. ἐπιγέγραπται δὲ ἐπὶ ἀναθή-

ματος ἐν Σάμῳ ἐν τῷ τῆς Ἥρας ἱερῷ οὕτω· <Βάτα Κάρας Σάμιος Ἥρῃ τήνδε θήρην ἀνέθηκε>
<βάστακας>· τοὺς πλουσίους καὶ εὐγενεῖς
<βαστιζα κρόλεα>· θᾶσσον ἔρχου. Λυδιστί
<βαστραχηλίζει>· τραχηλίζει
<βάστραχας>· τοὺς τραχήλους. Βοιωτοί
*<Βάταλος>· καταπύγων καὶ ἀνδρόγυνος S κίναιδος. ἔκλυτος (Dem.

18,180) AS
<βατάνια>· τὰ λοπάδια. ἡ δὲ λέξις Σικελική
<βαταίνει>· καλεῖ
†<βαθάρα>· πυκλιή, Μακεδόνες. πυρλός, Ἀθαμᾶνες
<βατᾶς>· ὁ καταφερής. Ταραντῖνοι
<βατήν>· †αἰχμήν. [ἐπορεύετο, ἐβάδιζεν]
<βατήρ>· βαίνων. βαδιστικός
<βατῆρα>· τὸ ἄκρον τοῦ σκάμματος τῶν πεντάθλων, ἀφ' οὗ

ἅλλονται τὸ πρῶτον q
<βατηρίαν>· ῥάβδον. *καὶ <βακτηρίαν> (ASn)
<βάτης>· πίθηκος. ἀναβάτης
<βάτια>· ὁ τῆς συκαμίνου καρπὸς <ὑπὸ Σαλαμινίων>, καλεῖται δὲ

καὶ <ἅβρυνα ἢ μόρα> q
<βατίδες>· εἶδος ἰχθύος πλατύ, [ἢ βατία]· διαφέρει δὲ τοῦ βάτου

ἰχθύος, ὡς Ἀριστοτέλης ποιεῖ φανερόν q
<Βατίεια>· πόλις Τρωϊκή (Β 813)
<βατιάκη>· φιάλη. οἱ δὲ εἶδος ποτηρίου
<Βατιῆθεν>· ἐκ δήμου Βατῆς, τῆς Αἰγηΐδος φυλῆς
†<βάτηρος>· ἐξ ἐχίνου σφάκελος
*<βατόν>· βάσιμον, ἐν ᾧ δύναταί τις ἐπιβαίνειν AS
<βάτινος>· δαυλός. Μεσήνιοι
<βάτος> καὶ <βατίς>· ἰχθύες διαφέρουσιν ἀλλήλων. καὶ ἀκάνθης

εἶδος
*<βατός>· διαπεράσιμος AS τόπος Σ ἡ δὲ ἄκανθα <βάτος>
*<βαπταῖς>· πορφυρίσιν n [ἢ ὁδοί]
<βατταρισταῖς>· τοῖς βατταρίζουσιν
<βατεῖν>· πορεύειν. πορεῖν
*<βαττολογία>· ἀργολογία. ἀκαιρολογία (vg)
*a) <βάτρα> AS <καὶ b) <βάττος>>· S βάσις <καὶ> βασιλεύς (Hdt.

4,155,2) ASn
<βάτραχος>· ἐσχάρας εἶδος
<βατραχίς>· ἱματίου εἶδος (Ar. Eq. 1406)
<βατραχίς>· ἱματίου χρῶμα, ὃ βάπτεται ὑπὸ <βατραχίου>

πόας q
<βατραχίσκοι>· μέρος τι τῆς κιθάρας
<βατταρίζειν>· ἐμοὶ μὲν δοκεῖ κατὰ μίμησιν τῆς φωνῆς πεποιῆ-

σθαι, ὡς τὸ <ποππύζειν>. λέγουσι δέ τινες ἀπὸ Βάττου τοῦ ἰσχνοφώνου πεποιῆσθαι, ᾧ καὶ ἡ Πυθία εἶπεν· "Βάττ' ἐπὶ φωνὴν ἦλθες" ἔστι δὲ <ἀσήμως> φθέγγεσθαι, ποππύζειν, τραυ- λίζειν. q
*<βατταρισμοῖς>· φλυαρίαις (vg) AS
[<βάττικες>· γυναῖκες. Βοιωτοί]
<Βάττος>· βασιλεύς, τύραννος· Λίβυες. - τραυλόφωνος, ἰσχνό-

φωνος (Hdt 4, 155)
<Βάττου σίλφιον>· παροιμία ἐπὶ τῶν τὰς ὑπερβαλλούσας τιμὰς

εὑρισκομένων. Μετενήνεκται δὲ ἀπὸ τοῦ Κυρηναίους ἑνὶ τῶν Βαττιαδῶν μεταδοῦναι ἐξαίρετον σίλφιον, ὃ ἐκτετίμηται παρ' αὐτοῖς, ὥστε καὶ ἐν τῷ νομίσματι ὅπου μὲν Ἄμμωνα, ὅπου δὲ σίλφιον ἐγκεχαράχθαι
<Βάττου σκοπιά>· χωρίον Λιβύης, ἀπὸ Βάττου
<βᾶϋ>· εἶδος ἄνθους
<βαυβᾷ>· κοιμίζει
<βαυβᾶν>· καθεύδειν (Eur. fr. 694? trag. ad. 165?)
<βαυβυκᾶνες>· πελεκᾶνες
<Βαυβώ>· τιθήνη Δήμητρος. ps σημαίνει δὲ καὶ κοιλίαν, ὡς παρ'

Ἐμπεδοκλεῖ (fr. 153)
<βαΰζειν>· *ὑλακτεῖν (ps) ἀσαφῶς λέγειν (Aesch. Ag. 449?)
*[<βρύκει>· μασᾶται] gA
<βαυκά>· ἡδέα (Arar. fr. 9)
<βαυκαλᾶν>· κατακοιμίζειν. [τιθηνεῖν <τὰ> παιδία μετ' ᾠδῆς p

κοιμίζειν
[<βαυκανήσεται>· [βοήσεται.] βοήσει]
<βαυκαλιζόντων>· τιθηνούντων
<βαυκίδες>· εἶδος ὑποδήματος γυναικείου q
<βαυκίζεσθαι>· θρύπτεσθαι gp
<βαυκιζόμενον>· τρυφερὸν καὶ ὡραϊστήν (Alex. 222,9) g
<βαυκίσματα>· τρυφερώματα g
<βαυκισμός>· Ἰωνικὴ ὄρχησις. καὶ εἶδος ᾠδῆς πρὸς ὄρχησιν

πεποιημένον
<βαύνη>· κάμινος ἢ χωνευτήριον
<βαῦνοι>· χυτρόποδες καὶ κάμινοι. ἔνιοι δὲ καὶ ἐφ' ὧν ἐπικαθίζουσι
*<βαῦνος>· χυτρόπους A
<βαφά>· ζωμός. Λάκωνες
<βάφιον>· ὀξύβαφον. Ταραντῖνοι
*<βακχεία>· τελετὴ ἐν ὀρχήσει gn χορεία
†<βάχθει>· τέλμα ὕδατος. ἢ βάθος
<βάψας>· δεύσας. πλεύσας, ἢ τὴν κώπην βάψας (Ar. fr. 225?)
*<βδάλλει>· ἀμέλγει
<βδαλοί>· ῥαφίδες θαλάσσιαι. καὶ φλέβες κρισσώδεις
<βδάλληται>· θηλάζηται, ἢ ἀμέλγηται (Hippocr.)
<βδαροί>· δρύες, δένδρα
*<βδέλλα>· εἶδος σκώληκος (Prov. 30,15) ἢ <βδέλλιον> AS
[<βδέλεσθαι>· κοιλιολυτεῖν]
*<βδελυγμίαις>· δυσωδίαις (vgAS)
<βδελυγμίαι>· ναυσίαι S
<βδελυκτός>· μισητός P ἐξουδενημένος (Prov. 17,15. 2. Macc.

1,27) καὶ <βδελυρός>
<βδελύξεται>· <μισήσει> (Hippocr. aff. mul. 1,39) S
*<βδελυρά>· μίσους ἀξία vgAS
*<βδελυροί>· μισητοί, (vgAS) κακοί, ἐξουδενημένοι (Dem. 21,123)
<βδελυρῶν>· ὑφορωμένων, μισητῶν
[<βδελύσσεσθαι>· κενοῦσθαι τὴν κοιλίαν]
*<βδελυσσόμενοι>· μισοῦντες AS
*<βδελύττεται>· μισεῖ gn ὑφορᾶται (Ps. 5,7?)
<βδύλλων>· τρέμων. ἢ βδέων
*<βδύλλειν>· δεδιέναι, τρέμειν AS ἢ βδεῖν S
*<βδέννυσθαι>· κενοῦσθαι κοιλίαν gASph
*<βεβάασι>· βεβήκασιν. AS ἐνεστήκασι. παρεληλύθασι (Β 134)
<βεβαδικώς>· παρών
*<βεβαίαν>· ἀσάλευτον, μένουσαν (Hebr. 6,19; 2. Petr. 1,19) vgAS
*<βέβαιον>· ἀσάλευτον, ἀσφαλές, ἀμετάβλητον (vg)
<βεβαιῶ>· κυρῶ
<βεβαιώσεως δίκην>· τὸ ἐπὶ τῶν ὠνησαμένων τὸ μετὰ ταῦτα

ἀμφισβητούμενον q
*<βέβακεν>· οἴχεται. [ἀπέθανεν (Eur. Or. 971) AS
<βέβακται>· εἴρηται (θ 408) S
<βεβάμεν>· βεβηκέναι (Ρ 359)
†<βέβασις>· τὸ εὐζόμενον
*<βεβαώς>· βεβηκώς vgAS ἱστάμενος (Ξ 477)
<βεβῶσα>· βεβηκυῖα. ἢ περιβεβηκυῖα (υ 17)
<βέβηκεν>· οἴχεται. τέθνηκε, πεπόρευται (Eur. Alc. 393. Or.

971 ..)
<βέβηκα>· ἵσταμαι
*<βεβήκει>· ἐπορεύετο (Α 221) AS ἥδραστο, πεπαγίωτο (Ρ 137)

vgAS
*<βεβηκός>· ἀσφαλές gAS
<βεβηκότας>· βεβαίως ἐνεστηκότας
<βέβηλον>· τὸ μὴ ἱερὸν καὶ ἄθεον. καὶ ἀβέβηλον· <τὸ θεῖον> q
*<βέβηλος>· ἀνίερος. g ἀμύητος (hebr. 12,16?) g Pp
*<βεβηλοῦνται>· μιαίνονται. ASn ἁμαρτάνουσιν (Ps. 9,26) AS
<βεβίηκε>· βεβίασται (Κ 145) S
*<βεβίωκα>· ἔζησα (Dem. 18,10) vgAS
<βεβιωμένα>· ἃ ἐπράξαμεν (Dem. 18,265) (p)
<βεβλημένος>· τετρωμένος (Λ 591 etc.)
*<βεβλήκει>· ἔβαλε (Δ 108) n
<βέβλεσθαι>· μέλειν. φροντίζειν
<βέβλην>· μέλειν
<βεβλιχασμένον>· μεμολυσμένον
<Βεθηλ>· οἶκος θεοῦ p
<βέβλωκεν>· ἠρεμεῖ. φύεται, <φαίνεται> q
<βεβολημένος>· βεβλημένος. ASn [βεβουλευμένος.] ἠπορημένος.

τεταραγμένος (Ι 9) ἢ [τετρωμένος (κ 247) S
<βεβολήατο>· τέτρωντο (Ι 3)
<βεβοημένα>· διαβόητα (Hdt. 3,39?)
*<βεβουκόλημαι>· πέπαιγμαι πεπλάνημαι vgAS
<βεβράδα>· ἀθερίνην
<βεβράξαντα>· συντόνως κεκραγότα. Λέγουσι γὰρ τὸ ἔνδον τῶν

σιαγόνων μέρος <βέβρηκας>
<βεβρασμένων>· [εἱμαρμένων.] τετιναγμένων
<βέβρηκες>· τὸ ἔνδον τῶν σιαγόνων μέρος
<βεβρενθυμένον>· παρὰ Ἱππώνακτι (fr. 109 B.) ὀργιζόμενον
<βεβρίθασι>· βεβαρημέναι εἰσίν, οἱ δὲ πεπληρωμέναι. <Βρῖθος>

γὰρ τὸ βάρος καὶ ἡ ἰσχύς (o 334)
*<βέβριθε>· βεβάρηται (Π 384) gSn
*<βεβριθυῖαι>· βαρεῖαι, ἰσχυραί (v. l. Δ 282) (g)AS
*<βεβριθώς>· βαρούμενος (vg) ASn
<βεβρεγμένος>· ὑπομεθύων (Eubul. fr. 126)
<βέβροξ>· ἀγαθός, χρηστός, καλός
<βεβρός>· ψυχρός, τετυφωμένος (Hippon. fr. 71 Kn.)
<βεβροτωμένα>· ᾑματωμένα, μεμολυσμένα (λ 41)
*<βέβρυχεν>· ἤχησε (ε 412) gASn
<βεβρυχότες>· †θυμοφονοῦντες
<βεβρώθοις>· καταφάγοις (Δ 35) ASn
<βεβυκῶσθαι>· πεπρῆσθαι, <παρὰ> Θετταλοῖς
<βεβυλλῶσθαι>· βεβύσθαι
*<βεβυσμένη>· πεπληρωμένη AS πεφραγμένη (vg)
<βεβυσμένον>· πλῆρες (δ 134)
*<βεβῶτα>· βεβηκότα gAS
†<Βεβέηκος>· ὁ Ἠριδανὸς ὑπὸ τῶν Ἐνετῶν
<βειέλοπες>· ἱμάντες, p οἷς ἀναδοῦσι Λακεδαιμόνιοι τοὺς νικη-

φόρους
[<βυίκας>· μακράν]
<βεικάδες>· δέρματα θρεμμάτων νόσῳ θανόντων. Λάκωνες
<βείκατι>· εἴκοσι. Λάκωνες
*<Βεζέκ>· ἀστραπή (g) τις. Ἰεζεκιήλ (Ezech. 1,14)
<βιβάσθων>· κατ' ὀλίγον προβάς (Π 534)
<βειλαρμοστάς>· ἰλάρχας. Ταραντῖνοι
<βείῃ>· ζήσεις S, βιώσεις, [βιώσῃ S, πορεύσῃ (Π 852 Ω 131)
<βείομαι>· πορεύσομαι. ζήσομαι (Ο 194 Χ 431)
<βείομεν>· πορευθῶμεν. ζήσωμεν
<βείρακες>· ἱέρακες
<βειρακή>· ἡ ἁρπακτική
<βείριξ>· ἔλαφος
<βειρόν>· δασύ
<βεικηλᾶ>· νωχελῆ. ἀχρεῖα. Λάκωνες
<βινεῖν>· παρὰ Σόλωνι τὸ βίᾳ μίγνυσθαι. τὸ δὲ κατὰ νόμον

ὀπύειν
<βινητιᾶν>· τὸ πασχητιᾶν. καὶ τὸ ὄρεξιν ἐπὶ συνουσίαν ἔχειν
<βείω>· πορευθῶ (Ζ 113)
[<βείωνται>· καταπονῶνται]
<βεικούς>· τοὺς πίθους (Hdt. 1,194,2)
<βεκάς>· μακράν
<βεκός>· ἄρτος. [ἢ ἄβητος]. Φρύγες (Hdt. 2,2,3)
†<βεκῶς>· μακρόθεν
<βεκκεσέληνος>· σεληνόπληκτος (Ar. Nu b. 398)
<βεκός>· ἀνόητος
<βέλα>· ἥλιος, gASn καὶ αὐγή, S ὑπὸ Λακώνων
<βελάς>· εἴρων, καὶ καταγελαστής
*<Βελβίνα>· κώμη Λακωνική (Hdt. 8,125) np
<Βελέβατος>· ὁ τοῦ πυρὸς ἀστήρ. Βαβυλώνιοι
<βελεβέκη>· βελόνη.
[<Βελγαῖος>· ἀπὸ πόλεως Βέλγης]
*<βέλεμνα>· βέλη, vgAS τόξα (Ο 484)
<βελέων>· βελῶν (Δ 465)
<βέλεα>· βέλη (Θ 67)
<βέλεκκος>· ὄσπριόν τι ἐμφερὲς λαθύρῳ μέγεθος ἐρεβίνθου ἔχον

(Ar. fr. 755)
<βελάσεται>· ἡλιωθήσεται
[<βέλλαι>· ῥαφίδες θαλάσσιαι]
<βέλλειν>· μέλλειν
<Βέλλερος>· ὑπὸ Βελλεροφόντου κτανθείς. ἢ ὁ Βελλεροφόντης
<βέλλιον>· ἀτυχές. Κρῆτες
*<βέλιαι>· <διάβολοι> S εὐκίνητοι AS
<Βελίαρ>· δράκων (2 Cor. 6,15)
<βέλλιρ>· τρυφαλίς. Λάκωνες
*<βεελφεγώρ>· εἴδωλον <τοῦ Βήλ> (Ps. 105,28) n
<βελλούνης>· τριόρχης. Λάκωνες
<βελονοποικίλτης>· ὁ τῇ ῥαφίδι ὕφη ποιῶν καὶ ζωγραφῶν
<βέλος>· μάχαιρα. [τραῦμα. (Θ 513) gn ἀκίς. καὶ πᾶν τὸ βαλλόμενον.

(Μ 458) καὶ τὴν ἀλγηδόνα (n) <βέλος> λέγει (Λ 269 Ξ 439)
<Βέλτη>· χωρίον Φρυγιακόν
*<βέλτερον>, βέλτιον, κρεῖσσον, AS ἄμεινον, κάλλιον
<βελτιωτέρας>· τὰς βελτίους. Τελέσιλλα (fr. 6)
†<βελτός>· ὁ βλητός
<βέμβιξ>· ῥόμβος. στρέβλα. δίνη. ἢ συστροφὴ ἀνέμου
<βέμβικος δίκην>· ῥόμβου τρόπον. ἐπὶ τοῦ φεύγοντα μὴ <ἐπ'>

εὐθείας τὴν φυγὴν ποιεῖσθαι, ἀλλ' εἱλεῖσθαι
[<βεμεῖ>· δονεῖ]
<βεμβικίζει>· ῥομβεῖ. στρέφει. διώκει
[<βεμβεύει>· δινεύει]
<βεμβίδιον>· ἰχθύδιον λεπτόν
<βέμβλωκεν>· ἐντυγχάνει. ἕστηκε. πάρεστι
[<βεμόλετο>· ἐφρόντισε]
<βεβροντῆσθαι>· παραπεφρονηκέναι
[<βεμβρός>· τετυφωμένος. πάρετος]
<βέμβιξ>· κῶνος. [συστροφὴ ἀνέμου. ῥόμβος. στρέβλα] *τροχός

vgAS
<βεμβρεῖ, βεμβρεύει>· δινεύει
<Βενδῖς>· ἡ Ἄρτεμις, Θρᾳκιστί· παρὰ δὲ Ἀθηναίοις ἑορτὴ Βεν-

δίδεια
*<βένθεσι>· βάθεσι (Α 358) vgAS
<βένθος>· βάθος. πυθμήν
<βερβίνια>· ξύλα καθηλωμένα, ἐξ ὧν τὰς ληκύθους ἐκρέμων

(Hermipp.). οἱ δὲ γένος τι Ἀρκαδικὸν τοὺς Βερβενίους
<Βεργαῖος>· ὁ ἀπὸ πόλεως βέργης (Alex.)
<Βέργιος>· ποταμὸς ἐν Λιβύῃ
*<βέρεθρον>· βάθος. (Θ 14) ASP βάραθρον. κατώτατον. ἔσχατον

(Greg. Naz. c. 1,2,9,9. 2,1,1,502 ..) ἢ πηλώδης τόπος. [ἢ κοίλωμα καταχθόνιον (gn)
<Βερεκύνδαι>· δαίμονές τινες [καὶ ῥόμβοι]
<Βερεκύνται>· Φρυγῶν τι γένος. καὶ πρότερον <Βερεκυντία> ἡ

Φρυγία. καὶ <αὐλὸς Βερεκύντιος>
<Βερέκυντα βρόμον>· Φρύγιον αὐλόν. Σοφοκλῆς Ποιμέσιν (fr.

470)
<Βερεκυντίας>· ἄνεμος οὕτως καλούμενος
<Βερενίκης> [*Βερονίκη· πόλις ASn] <πλόκαμος>· τοῦτον κατη-

στερίσθαι φησὶ Κόνων. καὶ βόλος δέ τις ἀστραγάλων οὕτω καλεῖται
<Βερενικίδαι>· δῆμος Πτολεμαΐδος φυλῆς
<Βερενικίδες>· <εἶδος> ὑποδήματος γυναικείου
<Βερενίκιον>· εἶδος βοτάνης
<βέρκιος>· ἔλαφος, ὑπὸ Λακώνων
[<βρέκται>· φυσσῆται]
<βερκνίς>· ἀκρίς
<βερνώμεθα>· κληρωσώμεθα. Λάκωνες
<βέῤῥης>· δραπέτης
<βεῤῥόν>· δασύ
<βεῤῥεύει>· δραπετεύει
†<βεῤῥέαι>· κληρῶσαι
†<βερωνετῶν>· ἀλλὰ ἀνετῶν
<βέσκεροι>· ἄρτοι, ὑπὸ Λακώνων
<βεστόν>· ἔσθος καὶ .. ὁ τῶν †ἐθῶν ἔμπειρος. Λάκωνες δὲ βεστη-

κότα ἕσσαντα
[<βέτεθρον>· βάθος]
<βέτης>· τὸ ἀπόκρυφον μέρος τοῦ ἱεροῦ
<βεῦδος>· στέμμα τι, καὶ ἱμάτιον γυναικεῖον (Sapph. fr. 155) καὶ

πόλις. καὶ ἄγαλμα
<βῆ>· ἔβη, ἐπορεύθη (Β 665?)
[<βεβῆσαι>· τὸ βιῶσαι, βιῶναι]
<βηβήν>· πρόβατον
<βήζει>· φωνεῖ
<βῆ δ' ἄρ'>· ἐπορεύθη (Β 16)
*<βῆ δέ>· ἐπορεύθη δέ (Α 34) ASg
<βῆκα>· ἀναδενδράς
<βῆθι>· βάδιζε. μέτρει
<>βῆμα>· πρόβατα (Ε 140)
<βήκη>· χίμαιρα
<βηκώνιον>· εἶδος βοτάνης
<βὴ λέγει>· βληχᾶται. ἢ θύει (Aristoph. fr. 642)
<βήλημα>· κώλυμα. φράγμα ἐν ποταμῷ. Λάκωνες
<Βῆλθις>· ἡ Ἥρα. ἢ Ἀφροδίτη
<βηλήσσει>· βληχᾶται
<βῆλος>· οὐρανός Sn <βαρυτόνως> καὶ Ζεὺς An <καὶ> Ποσειδῶνος

υἱός nq
<βηλός>· οὐδὸς οἴκου. ἀπὸ τοῦ βαίνεσθαι. *ὁδός v σταθμός q
*<βηλοῦ>· σταθμοῦ (Α 591) vgAS
†<βλοσέμεν>· σκοτωθῆναι
*<βηλῷ>· βαθμῷ. [βατῆρι. οὐδῷ (Ψ 202) AS
<βῆμα>· πλείονα μὲν σημαίνει κοινότερον· <ἐστὶ> δὲ οὕτως καὶ τὸ

λογεῖον, ὥσπερ <καὶ τὸ> ἐν ἐκκλησίᾳ καὶ δικαστηρίῳ. σημαίνει δὲ καὶ τὸ [κύκλημα γράφεται δὲ καὶ] ἐκκύκλημα. ἦν δὲ καὶ ἐν Ἀρείῳ πάγῳ <βῆμα> q
[<βῆνος>· κιβωτός]
<βηματίζει>· τὸ τοῖς ποσὶ μετρεῖν. ἔστι δέ πως ἡ λέξις Μακεδονική
†<βηνῶσα>· ἡ φωνὴ τῶν προβάτων
<βήξ>· βηχίον
<βήρ>· τὸ φρέαρ. Σύροι
<βήρβη>· κωδία μήκωνος
<βήραξ>· μάζα μεγάλη
<βηράνθεμον>· νάρκισσος. οἱ δὲ τηράνθεμον λέγουσι
<βήρηκες>· μάζαι ὀρθαί. οἱ δὲ ἁπλῶς μάζας. ἄλλοι μάζας ἄνωθεν

κέρατα ἐχούσας q ........
<βηρίδες>· ὑποδήματα, ἃ ἡμεῖς <ἐμβάδας> λέγομεν
<βῆ ῥ' ἴμεναι>· ὥρμησεν ἰέναι (π 341. ρ 604)
<βηρίχαλκον>· τὸ μάρανθον. Λάκωνες
<βηρυσσεύειν>· σπείρειν
<βηρύς>· ἰχθύς
<βήρυλλος>· *λίθος (Tob. 13,17) AS ἢ βοτάνης εἶδος
<βῆσσαι>· κλίμακες, κοιλίαι. καὶ ὑδρηλοὶ τόποι. κρημνοί. καὶ τὰ

βάσιμα ὄρη. καὶ πόλις (Β 532) καὶ βάσιμοι τόποι τῶν ὀρέων
<βήσσας>· ὁμοίως
<βήσατο>· ἐπέβη (Γ 262)
*<βήσσῃς>· τόποις βασίμοις τῶν ὀρέων (Γ 34) AS
*<βήσεται>· ἀποβήσεται (Β 339) vAS
*<βησίον>· ποτήριον AS
<βήχιον>· βοτάνης εἶδος (Hippocr. art. 63)
*<βήσομεν>· ἐπιβιβάσομεν, ἐμβιβάσομεν (Α 144) AS
<βητάρμονες>· ὀρχησταί, [οἱ διὰ τῶν ποδῶν ὀρχούμενοι.] ἀπὸ

τοῦ ἡρμοσμένως βαίνειν (θ 250) q(n)
<βηχίον>· νόσος ἐν λάρυγγι
*<βία>· δύναμις AS ἰσχύς. [ἀνάγκη P
<βιάζεται>· βιαίως κρατεῖται (Λ 588)
*<βίαιος>· παράνομος AS
<βία πυρός>· δύναμις n πυρός, ἢ ἀνάγκη
<βιάτωρ>· κυάθιον μικρόν, ἤγουν κοχλιάριον
<βιᾶται>· γυναῖκας βιάζεται
*<βιβάζει>· ὀχεύει. gAS ἐπὶ τῶν θρεμμάτων. ὑβρίζει
<βιβάς>· βαίνων. ἕρπων. *διαβαίνων (Η 213) AS
*<βίβασις>· κοίτη. στιβάς AS
*<βιβάσθων>· διαβαίνων (Ν 809) S
*<βιβλία>· βυβλία. AS ἐπιστολαί
*<βιβῶντα>· διαβαίνοντα (Γ 22) AS
<βίδην>· εἶδος. κροῦμα. Σοφοκλῆς Ἀκρισίῳ (fr. 57) [<Βηρσαβεέ>·

μήτηρ Σολομῶντος. καὶ τόπος περὶ τὴν ὀρεινὴν τῆς Παλαι- στίνης]· "<ὡς ἐπιψάλλειν βίδην τε καὶ ξυναυλίαν> ..." ἄλλοι <βίθυν>
[<βιζῆαι>· κοῖται. στιβάδες S]
<βίην Ἡρακληείην>· περιφραστικῶς τὸν Ἡρακλέα (Ε 638 etc.) S
*<βίῃ>· δυνάμει. AS [ἢ δύναμις] (Α 430)
*<βίηφι>· δυνάμει. βίᾳ (α 403) AS. [ὡς Πολέμων (p. 94 P.) ἐν

Ἐρατοσθένους Ἐπιδημίᾳ]
<Βῖκας>· σφίγγας
*<βῖκος>· στάμνος ὦτα ἔχων (Ier. 19,1) vgAS
*<βιμβικίζεται>· περικρούεται vgAS
<Βίβλινος>· εἶδος οἴνου (Hes. op. 589) καὶ γένος ἀμπέλου ἐν Θρᾴκῃ.

καὶ ὁ παλαιὸς οἶνος. Ἐπίχαρμος (fr. 174) δὲ ἀπ' ὀρῶν Βιβλί- νων. ἔστι δὲ Θρᾴκης q
<βιοῖο>· τοῦ τόξου (Α 49)
*<βιόν>· τόξον (Κ 260) n
<βιός>· τόξον ἀπὸ τῆς κατὰ τὴν ἔντασιν βίας (Δ 125)
*<βίος>· ζωή P, περιουσία
*<βιότοιο>· τῆς ζωῆς (Δ 170) S
<βιοτεύειν>· τὸ ζῆν. Θουκυδίδης (1,130,1)
*<βιοτῆς>· ζωῆς vg
<βιοτεύων>· συνζῶν. συναναστρέφων
<βιοῦν> καὶ <βιοτεύειν· βιοῦν> μὲν τὸ διάγειν, τὸ ζῆν, <βιο-

τεύειν> δὲ τὸ πορίζειν τὰ πρὸς τὸν βίον
*<βίοτος>· τὸ ζῆν, ἢ [ζωή. S καὶ τὰ πρὸς τὸ ζῆν· Σ βίοτον κατα-

κείρειν (Δ 686)
[<βιοῤῥός>· δουλεία]
<βίον μεμαγμένον>· ἐπὶ τοῦ εὐδαίμονος βίου
<βιότου>· βίου (ξ 527)
<βιόσσαο>· τὸ ζῆν ἔδωκας, βιῶσαι ἐποίησας (θ 468)
<βιόωνται>· καταπονοῦσι. βιάζονται (λ 503)
<βιπτάζειν>· ἐπιβάπτειν (Epich. fr. 175)
<βίῤῥη>· πυράγρα. οἱ δὲ δρέπανον
<βίῤῥοξ>· δασύ. Μακεδόνες
<βιῤῥωθῆναι>· ταπεινωθῆναι
<βίσβης>· δρέπανον ἀμπελοτόμον λέγουσι Μεσάπιοι. καὶ ἑορτὴν

<Βισβαῖα>, ἣν ἡμεῖς <κλαδευτήρια> λέγομεν
<Βίσσαιον>· <τόπου> ὄνομα ἐν Ἰλίῳ· Πολέμων
<βίσκαρις>· εἶδος βοτάνης
<βίσταξ>· ὁ β# <μετὰ> βασιλέα παρὰ Πέρσαις
<βιστήνη>· ἡ καρδία
<Βιστονίς>· Θρᾳκίς
[<Βίστρας>· Θρᾴκιον ὄνομα]
<βιστιάριον>· τόπος, ἐν ᾧ τὰ χρήματα τίθενται καὶ τὰ ἱμάτια

†τοῦ κοινοῦ
<Βισύρας>· ἥρως Θρᾷξ. Θεόπομπος (115, 302 J.) δὲ Χερσοννη-

σίτην λέγει [Βισσύρας]
<βίσχυν>· ἰσχύν. σφόδρα †ὀλίγον. Λάκωνες
<βιωμένων>· βιαζομένων
<βείω>· βῶ, πορευθῶ (Ζ 113)
*<βιώνης>· ὁ τὰ δημόσια ἀγοράζων gAS
<βιῳ>· τῷ τόξῳ. ἢ τῇ ζωῇ
*<βιῶναι>· ζῆσαι (Κ 174) gSn
*<βιώτω>· ζήτω (Θ 429) gAn
<βίὡρ>· ἴσως. σχεδόν. Λάκωνες
<βλαί>· βληχή. Λάκωνες
<βλάβεν>· ἐσφάλησαν. ἐστέροντο. ἐβλάβησαν (Ψ 545)
<βλάβεται>· βλάπτεται (Τ 82) S
*<βλάβη>· λύμη. φθορά (Eur. Hipp. 511) ASn
<βλάβος>· βλάβη (Dem. 20,9? Hdt. 1,9,13)
<βλαβυρίαν>· εἰκαιολογίαν
<βλαβύσσειν>· βλάπτεσθαι
<βλαγίς>· κηλίς. Λάκωνες
*[<βλαδά>· ἄωρα. μωρά. AS ὠμά]
<βλάδαν>· νωθρῶς
*<βλαδαρά>· ἄωρα. μωρά. ὠμά AS
<βλαδαρόν>· ἐκλελυμένον. χαῦνον
<βλαδόν>· ἀδύνατον
<βλαδεῖς>· ἀδύνατοι, ἐξ ἀδυνάτων
<βλάζειν>· μωραίνειν
<βλαβύρει>· πτερύσσεται
<βλάθρον>· φυτὸν πτέρει ὂν ὅμοιον, ὅπερ ἔνιοι <βλάχνον>
*[<βλαιμάζειν>· ψηλαφᾶν. δοκιμάζειν, πειράζειν] AS
<βλᾶκα> καὶ <βλακεύειν>· τὸν ἀργὸν καὶ ἀργεῖν Ἀθηναῖοι. ἔνιοι

προβατώδη
*<βλᾶκα>· μωρόν A
<βλακείας>· ἰχθὺς ποιός
<βλακεύει>· διατρίβει. ληρεῖ, μωραίνει. νωθρῶς τι ποιεῖ. *ῥᾳθυ-

μεῖ. μαλακίζεται AS
*<βλακεία>· μαλακία ASPn
<βλακεύειν>· μωραίνειν. εἴρηται δὲ ἀπὸ ἰχθύος τοῦ καλουμένου

<βλακός>
<βλακικώτερα>· εὐηθικώτερα
*<βλάξ>· μωρός. ἀπό τινος ἰχθύος δυσώδους. S ἢ ὁ διὰ νωθείαν

ἡμαρτηκὼς ἐν τοῖς προδήλοις AS
*<βλάσκει>· [λέγει.] καπνίζει AS
<βλασκείας>· ἰχθὺς ποιός
<βλαστά>· βλαστήματα. S πλαταγώνια. Σικελοί
[<βλαστάζειν>· βλιμάζειν.] [οἱ αὐτοί]
<βλάξ>· ἀργός. τρυφερώδης. μαλθακός
<βλάστην>· φυήν. βλάστημα. βλαστός
<βλαταγίζουσα>· ἐπικροτοῦσα
[<βλάνος>· τυφλώδης]
*<βλάτταν>· χόρτος. AS ἢ λάχανον S
<βλαττοῖ>· παιδαριεύεται
*<βλαύτια>· σανδάλια vgAS
[<βλαχάν>· ὁ βάτραχος]
<βλᾶχρον>· πόα τις
<βλάσταν>· βλάστησιν, Κύπριοι
<βλαῦδες>· ἐμβάδες, κρηπῖδες, σανδάλια, ὑποδήματος ... [οἱ δὲ

<βλακεύς>]
<Βλαύτη>· τόπος Ἀθήνησι
<βλαυτοῦν>· ὑποδέειν. ἢ πλήσσειν σανδαλίῳ, οἱ δὲ ὑποδήματι

(Men.)
†<βλεερεῖ>· οἰκτείρει. Βοιωτοί
<βλείης>· (Epich. fr. 219) βληθείης. καὶ <βλεῖο> (Ν 288) ὅτι†
<βλέθραν>· λεῖον ἰχθύν
<βλεκέμυξος>· βλακώδης. μυξώδης. εὐαπάτητος
*<βλεμεαίνειν>· γαυριᾶν, (AS) ἐπαίρεσθαι. πεποιθέναι. εὐθυμεῖν.

χαίρειν. πιστεύειν. ἀφρίζειν. ὀργίζεσθαι (Greg. Naz. c. 1,2,9, 113 [37,676])
<βλένα>· μύξα. οἱ δὲ διὰ τοῦ π <πλένα> καὶ <πλέννα> τὰ ἀσθενῆ

καὶ δυσκίνητα
<βλεννόν>· νωθῆ. μωρόν (Sophr. fr. 51)
*†<βλεόερον>· βάθος. δεσμωτήριον AS
*<βλεσός>· παραλυτικός vgAS
<βλεπάζοντες>· βλέποντες
<βλεπεδαίμων>· ὁ ὑπὸ νόσου κατεσκληκὼς καὶ κακόχρους ὑπὸ

δαιμόνων (Com. ad. fr. 85; 3,415 K)
<βλεπετύζει>· σκαρδαμύττει. βλέπει
<βλέπησις>· βλέψις (Ar. fr. 757)
<βλιτόνουν>· βλιτώδη
<βλέτυγες>· φλυαρίαι. οἱ δὲ <βλέκυγες>
<βλέτυες>· αἱ βδέλλαι
<βλεφαρίδες>· αἱ ἐν τοῖς ὀφθαλμοῖς τρίχες
†<βλεῖ>· βλίσσει. ἀμέλγει. βλίζει
<βλήδην>· μετὰ τοῦ βάλλειν
<βλῆμα>· ἄρτος ἐντεθρυμμένος
†<βληθρήν>· τραχεῖαν. οἱ δὲ ἁπαλήν
<βλιμάζειν>· ὑποθλίβειν τοὺς μαστούς
<βλήμενος>· τετρωμένος (Δ 211)
†<βλῆναι>· ἀληθεῖς
<βλῆρ>· δέλεαρ. τὸ δὲ αὐτὸ καὶ αἶθμα. παρὰ Ἀλκαίῳ ἡ λέξις
<βλῆραι>· αἱ κνίδαι. ἄλλοι χόρτον. οἱ δὲ τῶν ὀσπρίων τὴν καλάμην
<βλήσσανον>· φυτὸν σχίνῳ ὅμοιον
<βλίσσα>· βότρυν ἡμιπέπειρον
*<βλῆσθαι>· βληθῆναι. [τρωθῆναι (Δ 115) A
<βληστάς>· ὁ χερσαῖος σκορπίος
<βληστρισμός>· ῥιπτασμός. καὶ ἄλυσις (Hippocr. Epid. 1,26 β)
<βλητιεῖ>· καταβαλεῖ. νικήσει
<βλητεύει>· καταβάλλει
*<βλῆτο>· ἐβέβλητο (Δ 518) n
<βλητός>· ὁ ἀπόπληκτος
<βλήτροισι>· τῆς ἁμάξης τροχοί. σφῆνες. ἐμβλήματα. οἱ δὲ

γόμφους καὶ συμβολὰς ἀξόνων (Ο 678)
<βλητρώσας>· ἐμβαλών
*<βληχή>· φωνὴ προβάτων (μ 266) vgPp
<βληχᾶται>· φωνεῖ
<βλήχημα>· μωρός. προβατώδης
*<βληχήματα>· βοαὶ προβατώδεις AS
<βληχήσασθαι>· ὡς πρόβατα βοῆσαι
*<βληχράν>· ἀσθενῆ (Ε 337?) AS
<βλῆχρος>· πτέρις
*<βληχρόν>· ἀσθενές. AS νωθρόν. ἁπαλόν. λελυμένον
<βλήχων· γλήχων>· καὶ <γὰρ> οὕτως λέγεται. ἔστι δὲ εἶδος

βοτάνης. καὶ τὸ ἐφήβαιον (Ar. Lys. 89)
<βλιαρόν>· ἀβλεμές
<βλιβρόν>· λαγρόν
<βλίδες>· ψεκάδες
<βλίκανον>· βάτραχον. καὶ <βλίχαν>
<βλικάς>· σύκου φύλλον
[<βλιηχῶδες] βλιχῶδες>· παρὰ Ἱπποκράτει (cap. vuln. 19) τὸ

λελεπισμένον, καὶ καθαρόν
<βλιμάζειν>· τὸ τιτθολαβεῖν. οἱονεὶ θλίβειν, [ἢ †βαστάζειν,] καὶ

τὸ τοὺς ὄρνιθας ἐκ τῶν στηθῶν πειράζειν. Ἀριστοφάνης Ὄρνισιν (530)
<βλίμασις>· ἡ τῶν τιτθῶν θλῖψις
<βλιμάξαι>· †βαστάσαι. ἀτιμάσαι
<βλίμη>· προπηλακισμός. ὕβρις
<βλινόν>· δαλόν
<βλίξ>· συνεχῶς
<βλίσαι>· καπνίσαι μελίσσας, S καὶ ἐξελάσαι τῶν σμηνῶν, ὑπὲρ

τοῦ <τὸ> μέλι τρυγῆσαι
<Βλίσσιοι>· οἱ Βοιωτοὶ πρότερον οὕτως ἐκαλοῦντο
<βλιτάς> (Men. fr. 955) ... καὶ <βλίτωνας>· τοὺς εὐήθεις
<βλιτάχεα>· παρὰ Ἐπιχάρμῳ (fr. 193). οἱ μὲν τὰ κογχύλια· οἱ

δὲ τὰ ὑφ' ἡμῶν σελάχια
<βλίταχος>· βάτραχος
*<βλίττειν>· τὸ ἀφαιρεῖν τὸ μέλι ἀπὸ τῶν κηρίων (Plat. rep. 8,564e)

vgAS
<βλίτον>· λαχάνου εἶδος
<βλίτυρι <καὶ σκινδαψός>>· Ἰόβας τὸν <σκινδαψὸν> ὄργανον

[ὂν] μουσικὸν ἀποδίδωσι, τὸ δὲ <βλίτυρι> χορδῆς μίμημα
*<βλοσυρόν>· φοβερόν. g καταπληκτικόν (Η 212 Ο 608) (v)gS(P)
*<βλοσυρῶπις>· καταπληκτικοὺς <τοὺς> ὀφθαλμοὺς ἔχουσα (Λ 36)

gASn
*<βλύδιον>· ὑγρόν. ζέον. gAS [ἢ ὑποδήματα] S
*<βλύζει>· βρύει, πηγάζει, P ἀναβρύει ὕδατα
*<βλωθρή>· εὐαυξής. (Ν 390) AS ... ἢ <παρὰ τὸ> προβαίνειν

καὶ ἄνω θρώσκειν
*<βλωμοί>· στραβοί vgAS
*<βλωμός>· [ἰσχνή,] AS ψωμός (Call. fr. 508) gAS
*<βλωρός>· σύκου φύλλον AS
*<βλῶσις>· παρουσία gAS
*<βλώσκει>· ἀνατέλλει. ἕρπει AS
*<βοᾷ>· κραυγάζει (Ξ 394?) AS
*<βοάγρια>· ἀσπίδας (Μ 22) S
*†<βοαδεῖ>· ὀκνεῖ S
<βόας αὔας>· ξηρὰς βύρσας (Μ 137)
*<βοείας>· βύρσας (Λ 842) S
*<βόεσσι>· βουσί (Β 481) S
<βοέοισιν ἱμᾶσι>· βοείοις (Ψ 324)
<βοῆ>· βύρσα. ἀσπίς S
*<βοηδρομεῖν>· μετὰ σπουδῆς παραγίνεσθαι (Eur. Or. 1510) vgS
*<βοὴν ἀγαθός>· ὁ κατὰ τὴν μάχην ἀνδρεῖος (Β 408) S
<βοηθήσων>· βοηθῶν S
*<βοηθόον>· κατὰ τὴν μάχην ταχύν (Ρ 481) S
<βόθρος>· ὄρυγμα γῆς (Sirac. 21,10)
*<βολάων>· βολῶν. ἢ πληγῶν (ρ 283) gS
*<βόλβιτα>· ἀφόδευμα βοός vg
*<βόλβυθον>· τὸ αὐτό S
<βολίδες>· ἀκόντια. λογχάρια (Sap. 5,21) S
<βολίς>· βέλος. λόγχη· ἀκόντιον (Ierem. 9,7) vgS
<βολῇσι>· τρώσεσι, πληγαῖς (ω 160)
*<βολίτοις>· βολβίτοις (Ar. Eq. 658) S
<βόλοι>· βολισμοί S
<βόλος>· θήρα S παλμός. βόλου ὄνομα. καὶ δίκτυον
<βόμβαξ>· τοῦτο παρεμβολοειδές ἐστι. σημαίνει δὲ διασυρμόν (Ar.

Thesm. 45?)
<βομβαύλιος>· ὁ αὐλητής. ἀπὸ τοῦ <βομβεῖν> (Ar. Ach. 866)
<βομβῆσαι>· ὡς περιστερὰ φωνῆσαι
*<βόμβησεν>· ἐψόφησεν (θ 190 etc.) gS
<Βομβυλεία>· ἡ Ἀθηνᾶ ἐν Βοιωτίᾳ
*<βόμβος>· ἦχος, vg(P) ψόφος (P) (Pl. Prot. 316a?)
<βόμβους>· ἤχους, S ψόφους
<βομβοία>· ἡ κολυμβὰς ἐλαία, παρὰ Κυπρίοις
<βομβοιλαδόνας>· †ἐνιαυτούς
<βομβρύζων>· τονθρύζων. βοῶν
<βομβρυνάζειν>· βρενθύεσθαι
<Βομβυλία>· κρήνη ἐν Βοιωτίᾳ
<βομβύλην>· λήκυθον
[<βόμβυκες>· γένος αὐλῶν. ἢ εἶδος ζώου πτερωτοῦ, κατὰ σφῆκα]
<βομβυλίδας>· πομφόλυγας
<βομβυλιός>· ποτηρίου γένος, κατὰ μικρὸν ποτὸν στάζοντος·

ὅθεν διὰ τὸν ἦχον οὕτω κεκλῆσθαι (Antisth. p. 20,1 Winck.) ἢ ζῶον, ἦχόν τινα ποιοῦν τοῦ γένους τῶν σφηκῶν (Isocr. 10,12). *ἢ μέλισσα μεγάλη. Sn ἢ μυῖα S
<βόμβυξ>· στάμνος. Λάκωνες. *καὶ αὐλοῦ εἶδος. S(g) καὶ ζῶον,

ἀφ' οὗ τὰ βομβύκινα ὑφάσματα συντελεῖται S(gn). ἔνιοι δὲ βομβύλιον οὕτω λέγουσιν· οἱ δὲ †ῥυμόν. *ἢ ἦχος βομβυλισμοῦ Sn
<βομβῶνας>· βουβῶνας
(*)<βοῶντες>· κραυγάζοντες (Act. Apost. 17,6)
†<βομβυθυλεύματα>· τὰ μαγειρικὰ ἀρτύματα· κατεσκευασμένα·

ἔνιοι τὸ σὺν τῇ ὄνθῳ ἀρτύειν
<βοώνητα>· τιμῆς βοῶν ἠγορασμένα. [ἢ ἀνόσιος]. παρὰ Κυπρίοις

δὲ ἀνόσιος
<βοὸς κέρας>· τὸ περιτιθέμενον τῇ ὁρμιᾷ κέρας κατὰ τὸ ἄγκιστρον.

οἱ δὲ τρίχα (Ω 81)
†<βόοσκον>· βουφορβόν. ὀρεινόμον
<βοοσσόος>· μάστιξ (Call. fr. 301) καὶ βούτης
<βορά>· θοίνη (Eur. Or. 189) *βρῶσις (vg.) σῖτος *τροφή (Iob

38,39) (vgSP)
*<βοῤῥᾶς>· ἄνεμος PS ψυχρός. καὶ παγώδης vgS καὶ σκληρός,

τροπικῶς καλούμενος διάβολος, ὁ παρὰ τὸ ὁρᾶσθαι ἐπιδέξιος (Prov. 27,16)
*<βόρβορος>· ὀχετὸς δυσώδης (Ierem. 45,6) S
<βορβορυγή>· ποιός τις ἦχος, ὃν καὶ <κορκορυγὴν> καλοῦσιν
<βορβορίζει>· γογγύζει. μολύνει. Κύπριοι
<βορβορωπόν>· αἰσχρόν, βορβόρῳ ἐμφερές
<βορβύλα>· πέμμα στρογγύλον διὰ μήκωνος καὶ σησάμης μεγέ-

θους ἄρτου
<Βορέας>· σκόλιόν τι ᾀδόμενον οὕτως ἔλεγον. καὶ ὁ ἄνεμος
<Βορεασταί>· Ἀθήνησιν οἱ ἄγοντες τῷ Βορέᾳ ἑορτὰς καὶ θοίνας,

ἵνα <οὔριοι> ἄνεμοι πνέωσιν. ἐκαλοῦντο δὲ Βορεασμοί
<βορέην>· τὴν φῦσαν. γράφεται δὲ καὶ <βορῆ>
<βορεῖον>· γαστὴρ ἐσκευασμένη πως
<βορθαγορίσκια>· χοίρεια κρέα, καὶ μικροὶ χοῖροι <βορθαγορί-

σκοι>. Λάκωνες
†<βορηά>· βοτάνη πᾶσα
[<βοῤῥᾶς>· ἄνεμος ψυχρὸς παγώδης καὶ σκληρός, ὃς τροπολογού-

μενος σκαιὸς καὶ ἀποπομπαῖος λέγεται, ὃς σημαίνει τὸν διά- βολον. περὶ δὲ τῶν ἀσεβῶν ἐπιδέξιος]
<βόρμαξ>· μύρμηξ
<βόρμος>· ὃν καὶ <βρόμον> λέγουσιν. ἔστι δὲ τροφὴ τετραπόδων,

τὸ πολλαχοῦ μὲν σπειρόμενον, ἐνίοτε δὲ καὶ αὐτομάτως φυό- μενον
[<βρότος>· αἷμα. μολυσμός. <Ἄμβροτοι θεοί>· ἄναιμοι καὶ ἀμό-

λυντοι. <Ἄμβροτοι θεοί>· ἀθάνατοι, τῷ ἄμοιροι εἶναι βρότου, τουτέστι αἵματος καὶ μολύσματος]
*<βορόν>· βρωτικόν gS καταβρῶσκον Sn
<βορός>· πολυφάγος, S ἄπληστος. καὶ ὁ ἐκ τῶν στεμφύλων ἐπὶ

τῆς ἀρυστίδος ὁλκός. Λάκωνες
<βοῤῥάζων>· ψοφῶν
<βοῤῥᾶς>· [*βρώσεως SΣ ἢ] βορέας. Πλάτων (Criti. 112 b v. l.)
[<βοῤῥόν>· βροτικόν]
<βοῤῥοῦ>· τοῦ βορέου. ἡ γενικὴ παρὰ Ἀριστωνύμῳ (fr. 8, I 669)
<βορσόν>· σταυρόν. Ἠλεῖοι
<βόρταχος>· βάτραχος
<βόρμος>· ἔνιοι δὲ τὴν ἱππάκην· ἔνιοι δὲ τὴν σιτώδη πόσιν
<Βορυσθένης>· ὁ Ἑλλήσποντος. ἔστι δὲ <καὶ> ποταμός
*<βόσις>· βόσκησις vgS
<βοσκημάτων>· θρεμμάτων q
<βοσκόμενον>· δαπανώμενον n
*<βόσκων>· τρέφων (Ierem. 38,10) g
<βοσκάς>· φασκάς †Λίβιοι
<βοσκέων>· ὁ τροφεύς
<βοσκή>· τροφή
<βόσκομεν>· τρέφομεν
<Βόσπορος>· οὐ μόνον ὁ Σκυθικός, ἀλλὰ καὶ Θρᾴκιος οὕτως

ἐκαλεῖτο (Soph. Ai. 884)
<βοστρυχοειδῆ>· πολυκαμπῆ
<βοστρύχια>· στέμφυλα
<βοστρυχίζεται>· κοσμεῖται
*<βόστρυχοι>· πλόκαμοι vgS
<βοστρυχῶδες>· τὸ [θάλπον, ἢ] θάλλον
<βοτά>· βοσκήματα. g κατὰ πάντων δὲ καὶ χερσαίων καὶ πτηνῶν

καὶ ἐνύδρων καὶ ἀγρίων ζώων λέγεται, [δὲ] ἀπὸ τοῦ βόσκεσθαι
<βοτεῖν>· βόσκειν
<βοτῆρα>· ποιμένα (Eur. Andr. 281) (vgS)
<βότις>· †βόλτιον (Sophr. fr. 64)
*<βοτοῖσι>· βοσκήμασι (Σ 521) (S) n
<βοτρύδια>· ἐνωταρίων εἶδος. οἱ δὲ βότρυς. ἢ Θεσμοφοριαζούσαις

(Ar. fr. 320,10)
[<βοτρυδιόν>· κατὰ συντροφήν]
*<βοτρυδόν>· ἑτέρα τῆς ἑτέρας ἐχομένη, ὡς οἱ βότρυες τὰς ῥᾶγας

ἔχουσιν g πυκνάς. καὶ κατὰ συστροφήν. ἢ [συνηγμένοι ὁμοῦ (Β 89) n
<βοτρυμός>· τρυγητός
[<βοτιανείρη>· τροφὴν ἀνδράσι παρέχουσα]
[<βοτύσι>· βοσκήμασι]
*<βοτῶν>· θρεμμάτων n
<βοῦ>· τὸ μέγα καὶ πολὺ δηλοῖ. [Λάκωνες]
<βοῦα>· ἀγέλη παίδων. <Λάκωνες>
<βουαγετόν>· ὑπὸ βοῶν εἱλκυσμένον ξύλον. Λάκωνες
<βουαγόρ>· ἀγελάρχης, ὁ τῆς ἀγέλης ἄρχων παῖς. Λάκωνες
<βουάκραι>· οἱ φοίνικες, ὑπὸ Λακώνων
<βουβάλιες>· οἱ βούβαλοι (Hdt. 4,192,1). ἢ ἀστράγαλοι
<βουβάλιον>· γυναικὸς κοσμάριον (Diph. fr. 59 Nicostr. fr. 33)

καὶ ἄγριος σικυὸς παρὰ Ἱπποκράτει
<βούβαλος>· δορκάδιον. καὶ μέγα καὶ πολύ
[<βουβάραι>· μεγάλαι
<βούβαρα>· μεγάλα
<βουβάρας>· μεγαλοναύτης, παρὰ τὴν <βᾶριν>. καὶ μέγα βάρος

ἔχων καὶ αὐχηματίας ἢ ὁ μέγας καὶ ἀναίσθητος ἄνθρωπος]
<βούβαρις>· νεὼς ὄνομα, παρὰ Φιλίστῳ (fr. 56,69 J.)
<βούβελα>· κρέα βόεια
<βουβίλιξ>· σιταποχία
<βούβοσις>· πολυφαγία
<βουβωνιασκόπος>· ὁ βουβῶνι ἐπᾴδων
<βουγάϊος>· *μεγάλως ἐφ' ἑαυτῷ γαυριῶν. gS δηλοῖ δὲ καὶ

ἀναίσθητον καὶ ἀλαζόνα καὶ μεγάλαυχον ἢ ἀγλαϊζόμενον (N 824)
<βούβρωστις>· μεγάλη πενία. λύπη (Ω 532). ζωύφιον. *μέγας

λιμός vg λύμη. φθορά. φθόνος
<βουγενέων>· τῶν μελισσῶν. Καλλίμαχος· "ἁρμοῖ γὰρ Δανάου γῆς

ἐπὶ <βου>γενέος" (fr. 383,4), καὶ ἡ μέλισσα <βουγενής>, ὅτι ἐκ βοείων ὀστέων γεννᾶται
<βούγλωσσον>· ἰχθὺς ποιός (Epich. fr. 65). καὶ βοτάνης εἶδος
<βουδάκη>· ἡ βούπρηστις
<βουδεψήιον>· τὸ βυρσεῖον
<Βούδειον>· πόλις (Π 572) S
<Βούδιος>· παρὰ Λυσίππῳ τὸ ὄνομα· κύων δέ τις ἐβόα δεδεμένος

ὥσπερ Βούδιος (fr. 8, I 702). Σέλευκος ἀποδίδωσιν ἄ<φρ>ων, ἀνόητος
<βουδόρῳ>· νόμῳ, ᾧ βοῦς δέρουσιν· οἱ δὲ ἀσκῷ
<Βουζύγης>· ἥρως Ἀττικός, ἢ πρῶτος βοῦς ὑπὸ ἄροτρον ζεύξας·

q ἐκαλεῖτο δὲ Ἐπιμενίδης. Καθίστατο δὲ παρ' αὐτοῖς καὶ ὁ τοὺς ἱεροὺς ἀρότους ἐπιτελῶν <βουζύγης>
<βουθερεῖ>· ἐν ᾧ βόες θέρους ὥρᾳ νέμονται (Soph. Tr. 188). καὶ

†<βούθοροι> τὸ αὐτό
<βουθοίνης>· †βούχειλος
<βούθουτον>· ὅ τινες ἀνέκφορον· Ἀχαιοὶ δὲ ἰσόμοιρον. Ἀριστοφά-

νης (p. 189,34 Nauck). Λάκωνες
<Βοῦθος περιφοιτᾶι>· παροιμία ἐπὶ τῶν εὐήθων καὶ παχυφρό-

νων, ἀπὸ Βούθου τινὸς μετενεχθεῖσα τοῦ Πύθια νικήσαντος, ὃν ἀναγράφει καὶ Ἀριστοτέλης νενικηκότα (Cratin. fr. 245)
<βοῦν ἱέρευσεν>· βοῦν ἔθυεν (Η 314)
<βουκαῖος>· βουκόλος. οἱ δὲ θεριστής (Theocr. 10,1)
<βουκανῆ>· ἀνεμώνη τὸ ἄνθος. Κύπριοι
<βουκάπαι>· τῶν βοῶν αἱ φάτναι
<βουκέντας>· βοηλάτας
<βούκερας>· τὸ σπερμάτιον, τῆλις
<Βουκέφαλος>· ἵππος ἐγκεχαραγμένον ἔχων τοῖς ἰσχίοις βούκρα-

νον (Ar. fr. 41.42) καὶ ὁ Ἀλεξάνδρου ἵππος, ἀφ' οὗ πόλιν ἐν Ἰνδοῖς κτίσαι λέγεται
*<βουκολέοντι>· <βοῦς νέμοντι> (Ε 313) Sn
<βουκολητής>· ἀπατεών
<βουκόλια>· ἀγέλη βοῶν (Hdt. 1,126,2? 1. Reg. 14,32?)
<βουκολίη>· κακολογία
<βουκολίνη>· κίγκλος τὸ ὄρνεον
<βουκολιασμός>· μελοποιΐας τινὸς εἶδος καὶ ὀρχήσεως· ἀμφότερα

δὲ ἀγροικικά. καὶ Θεοκρίτῳ γέγραπται
*<βουκολεῖσθαι>· <ἀπατᾶσθαι> χρησταῖς ἐλπίσι, <πλανᾶσθαι> n
<βουκολήσομεν>· μεριμνήσομεν. ἀπατήσομεν
<βουκόλοι>· οὐ μόνον οἱ τῶν βοῶν νομεῖς, ἀλλὰ καὶ ζῷά τινα

οὕτω καλοῦνται
*<βουκόλος>· βοονόμος, Sn βοοβοσκός S
<βουκολοῦμαι>· ἀπατῶμαι
<βουκολουμένας>· ἀπατωμένας. ἀπολουμένας
*<βουκολοῦντες>· ἀπατῶντες SP
*<βουκολῶν>· ἀπατῶν Sn σοφιζόμενος
<Βουκόλω Φαρσαλίας>· πόλις Θρᾴκης
<βουκόρυζος>· ἀναίσθητος. ἀσύνετος
†<βούκτησις>· φυσητική
<βουλαῖα>· τὰ βεβουλευμένα
<βουλαχά>· βόλου ὄνομα
*<βούλει>· βούλῃ S
<βουλεῖα>· [ἡ τοῦ] βουλευτήρια καὶ <ἡ [τοῦ> βουλεύειν ἀρχή S

[βουλείας βουλεύειν (Κ 147)]
†<βούλεον>· βούλευμα
<βουλεύσαντε>· βουλεύσαντες, δυϊκῶς (Α 531)
<βούλευμα>· αἱ βουλαί (Eur.)
<βουλεύσεως ἔγκλημα>· τὸ ἐπιβεβουλευκέναι θάνατον οὕτως

Ἀθήνησιν ἐλέγετο
<βουλευτικόν>· τόπος τις Ἀθήνησιν ἐν τῷ θεάτρῳ, ὅπου οἱ

βουλευτικοὶ καθήμενοι ἐθεῶντο· καὶ οὗ οἱ ἔφηβοι, <ἐφηβικὸν> ἐκαλεῖτο
*<βουλευτικός>· φρόνιμος (Plat. rep. 4,441a) vgS
<βουλευτός>· ἀντὶ τοῦ βουλευτής
<βουλεψίη>· ἡ λέξις παρὰ Ξάνθῳ (4 p. 629 M.). λέγει δὲ τὰς

Ἀμαζόνας, ἐπειδὰν τέκωσιν ἄῤῥεν, ἐξορύσσειν αὐτοῦ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοχειρίᾳ
<βουλή>· *γνώμη. (Α 5) vgS θέλημα S ἢ τόπος. ἄνδρες. πρᾶγμα

[βουλῆς λαχεῖν]
<βουλῆς λαχεῖν>· τὸ λαχεῖν βουλευτήν, καὶ δραχμὴν τῆς ἡμέρας

λαβεῖν
<βουληφόροι>· καὶ ἐπιθετικῶς μὲν αἱ ἐκκλησίαι (ι 112), κυρίως

δὲ βασιλεῖς (Κ 414)
<βουληφόρον>· σύμβουλον· οἱ δὲ δεινὸν βουλεύσασθαι· οἱ δὲ

βουλευτήν (Β 24)
*<βούλιμος>· μέγας λιμός S(n)
<Βουλίς>· γυνὴ οὕτω καλουμένη
<βουλυτόν>· τὴν δείλην ὥραν, ἐν ᾗ τὸ ἄροτρον λύεται τῶν βοῶν

(Π 779 ι 58)
<βουμανὲς> καὶ †<βορύπαστον>· εἴδη βοτανῶν
<βουμέτρης>· ὁ ἐπὶ θυσιῶν τεταγμένος, παρὰ Αἰτωλοῖς
<βούμυκοι>· φωναὶ μυκηθμῷ <παραπλήσιαι>
[<βοῶναι>· οἰκίαι]
<βοῦνις>· γῆ. Αἰσχύλος (Suppl. 116)
<βούνιον>· πόας εἶδος
<βούνομα>· ἑλώδεις λειμῶνες S
<βούνομον>· ὑπὸ βοῶν νεμόμενον (Soph. El. 181)
<βουνός>· στιβάς. Κύπριοι
*<βουνοί>· βωμοί (Sn?)
<βούπαις>· *νέος S, μέγας g, ἀφῆλιξ vgS, μέγας παῖς. ἢ ἰχθύς
<βουπαλίδες>· περισκελίδες
<Βούπαλον>· μέγα. καὶ ὄνομα
<βούπειναν>· μέγαν λιμόν (Callim. fr. 24,11)
<βούπλευρον>· λαχάνων εἶδος
[<βουόφθαλμος>· βοτάνη τις]
*<βουπλήξ>· μάστιξ πέλεκυς. vgSn βουκόπος (Ζ 135) vgS
<βουπόλον>· βουκόλον
<βουπόρους ὀβελούς>· μεγάλους ὀβελίσκους (Hdt. 2,135,4)
<Βουπράσιον>· τόπος τῆς Ἤλιδος, S ἢ κώμη ἐν Ἤλιδι (Β 615)
<βουπρηόνες>· κρημνοὶ μεγάλοι, καὶ λόφοι
<βούπρηστις>· λαχάνου εἶδος
<βούπρῳρον>· θυσία τις ἐξ ἑκατὸν προβάτων καὶ βοὸς ἑνός· οἱ δὲ

τὴν ἡβῶσαν ἢ βουάρχην· σημαίνει δὲ καὶ τὴν βουπρόσωπον (trag. ad.)
<βούπρως>· ἀσθένεια
<βούπτινον>· βοτάνη, λεγομένη <τρίφυλλον
<Βοῦρα>· πόλις τῆς Ἀχαΐας
<βουρικυπάρισσος>· ἡ ἄμπελος. Περγαῖοι
<βούρυγχος>· ἰχθὺς κητώδης
<βούρυτος>· ποταμὸς μέγα ῥεῦμα ἔχων S
<Βούσβατον>· τὴν Ἄρτεμιν. Θρᾷκες
<βοῦς>· πόπανόν τι τῶν θυομένων οὕτως ἐν ταῖς ἁγιωτάταις

Ἀθήνησι θυσίαις. ἦν δὲ βοῒ παραπλήσιον. κυρίως δὲ βοῦς. ἢ ἀσπίς. [βάρος. ἀργός]
<βοῦς ἐπὶ γλώσσῃ>· παροιμία ἐπὶ τῶν μὴ δυναμένων παῤῥησιά-

ζεσθαι. ἤτοι διὰ τὴν ἰσχὺν τοῦ ζῴου· ἢ διὰ τὸ τῶν Ἀθηναίων <νόμισμα> ἔχειν βοῦν ἐγκεχαραγμένον, ὅνπερ ἐκτίνειν τοὺς πέρα τοῦ δέοντος παῤῥησιαζομένους ἦν ἔθος
<βοῦς ἐν αὐλίῳ>· παροιμία ἐπὶ τῶν ἀχρήστων. Κρατῖνος Δηλιά-

σιν (fr. 32)
<βοῦς ἐν πόλει>· χαλκοῦς ὑπὸ τῆς βουλῆς ἀνατεθείς (Henioch.

com. fr. 2)
<βοῦς ἐπὶ δεσμά> καὶ <βοῦς ἐπὶ φάτνην> καὶ <ἐπὶ σφαγήν> καὶ

<κύων ἐπὶ σῖτον> καὶ <ὗς ἐπὶ δεσμά>
<βουσή>· δούλη S
[<βοῦς>· μάστιγξ]
<βουσία>· γογγυλίδι ὅμοιον. Θετταλοί
†<βουσκητήριον>· εἰς εὐρύην εἴρηται κακοσχόλως ἐπὶ τοῦ γυναι-

κείου αἰδοίου
<βοῦς Κύπριος>· κοπροφάγος, εἰκαῖος, ἀκάθαρτος. σημαίνει δὲ

ἀτοπίαν τῶν Κυπρίων. καὶ Εὔδοξος ἀφηγεῖται, ὅτι κοπροφα- γοῦσιν (Men. fr. 300)
<βοῦς πετηλός>· ὁ ἀναπεπταμένα τὰ κέρατα ἔχων
<βοῦς ἐμβαίη μέγας>· Στράττις (fr. 67) εἶπε παρὰ τὴν παροι-

μίαν τὴν <βοῦς ἐπὶ γλώσσῃ
βοῦς ἕβδομος>· μνημονεύει δὲ τοῦ <ἑβδόμου βοός> (Euthycl. I

805 fr. 2 Philem. fr. 86) ... ὅτι δὲ πέμμα ἐστὶ καὶ τῆς Σελήνης ἱερόν, Κλειτόδημος (fr. 323,12 J.) ἐν Ἀτθίδι φησί
<βουστροφηδόν>· οὕτως ἔλεγον, ἐπὰν ὁμοίως ἀροτριῶσι βουσὶ

τὰς ἀντιστροφὰς ποιῇ τις. ἔλεγον δὲ ἐπὶ τοῦ γράφειν τρόπῳ τοιούτῳ
<βούσυκα>· τὰ μεγάλα σῦκα
<βουστάνη>· βοοστασία, ἡ τῶν βοῶν στάσις. ἢ μάστιξ, καὶ πληγή
<Βουτάδαι>· γένος Ἀθήνησιν, ἀπὸ τῆς Βούτου γενεᾶς
<βοῦται>· βουκόλοι, νομεῖς, βοτῆρες
[<βοῦς ἐμβαίη μέγας> στραττής εἶπε παρὰ τὴν παροιμίαν τὴν

<Βοῦς ἐπὶ γλώσσῃ>]
<βουτάνη>· μέρος τι τῆς μακρᾶς νεώς. ἢ μάστιξ. ἢ τάνυσις τῆς

βοείας. μέρος δὲ τῆς νεώς, πρὸς ὃ τὸ πηδάλιον δεσμεύεται. δηλοῖ δὲ καὶ μάχην, ἀηδίαν
<βούταρος>· ὁ παχὺς [ἢ ὁ πάχης] <παρὰ Λάκωσι> hf
*<βούτας>· βουκόλους (Eur. Hec. 646). βοσκήματα (Eur. Hipp.

537?) S
<βουτελέστην>· θύτην
<βούτης>· ὀρίγανος ὑπὸ Κυδωνιατῶν· καὶ βουκόλος· καὶ παροιμία

ἐπὶ τῶν ῥᾳδίως συντελουμένων· καὶ ὁ τοῖς Διπολίοις τὰ βουφό- νια δρῶν
*[<βουτιανείρη>· τροφὴν ἀνδράσιν παρέχουσα (Α 155) S]
<βούτιμοι>· βοώνητοι, ὥσπερ <ἀλφεσίβοιαι
βουτοί>· τόποι παρ' Αἰγυπτίοις, εἰς οὓς οἱ τελευτῶντες τίθενται
*<βούτομον>· φυτὸν βουσὶ διδόμενον τροφή, ὅμοιον χόρτῳ (Iob

8,11) (Sn)
†<βούτορον>· ψάκαστρον, νιφάδ' ὑετοῦ. βουκέντη. καὶ <βούτουρος>

τὸ αὐτό†
†<βουτόων>· ὁδὸν ἀτραπόν h
<βούτρωκτον>· ὄροβον
[*<βουτύπον>· βουθύτην (Σ)] ... Ἀθήνησιν ἐκαλεῖτο, ἐκ τοῦ

Θαυλωνιδῶν γένους καθιστάμενος
*<βουτύπος>· ὁ βοῦν καταβάλλων <πελέκει> SΣ. ἢ εἶδος ζῴου

καλουμένου <ἐμπίς> S
<βούτυρος>· βοτάνης εἶδος. Διονύσιος
*<βουφάγος>· πολυφάγος vg
<βουφαρῆ>· τὴν εὐάροτον γῆν· <φάρος> γὰρ ἡ ἄροσις. καὶ ἐπίθε-

τον βοός
<βούφθαλμον>· βοτάνη τις, ὑφ' ἡμῶν ἐσθιομένη
<βουφόνια>· ἑορτὴ Ἀθήνησιν. ἐν γὰρ τοῖς Διϊπολίοις φασὶ βοῦν

καταφαγεῖν τὸ παρεσκευασμένον πόπανον τῇ θυσίᾳ (Ar. Nub. 985) [οἷον πλακούντιον ἐξ ἄρτου]
<βουφάρας>· γεφύρας
*<βουφορβός>· βοῦς τρέφων (Eur.) S
<βουχανδέα>· πολυχώρητα
<βουχανδέα>· τὸν μέγαν λέβητα
<βούρωστος>· ἰσχυρός. [ἢ ἰξηρός]
<βούλευμα>· φρόνημα (Thuc. 8,76,6?)
[<βοῶνα>· ὁδόν]
<βοῶν>· τῶν τετραπόδων, τῶν βοῶν (μ 265). ἢ ἀσπίδων (Π 636).

καὶ φθεγγόμενος (Β 224)
<βοῶνας>· ἀγροικίας
<βοώνητα>· ἐπὶ ὠνῇ βοῶν δοθέντα
<βοώνια>· αὔλειος θύρα. Κρῆτες
<βοῶπις>· *μεγαλόφθαλμος, vg εὐόφθαλμος S μεγαλόφωνος. Εὔπο-

λις δὲ τὴν Ἥραν (fr. 403)
<Βοώτης>· ὁ Ὠρίων. οἱ δὲ [φύλαξ S (ε 272)
<βοωτεῖν>· ἀροτριᾶν (Hes. op. 391), ὅταν ὁ Ὠρίων δύνῃ. Λά-

κωνες
<βραβέα>· ἄρχοντα
*<βραβεία>· διάλλαξις (Eur. Phoen. 453) (n)
*<βραβεῖον>· ἐπινίκιον, vgAS ἔπαθλον, n νικητήριον. ἀμοιβή (1.

Cor. 9,24) vgAS, ἢ στάδιον
*<βραβεύει>· διακρίνει. ἐπιψηφίζεται vgS μεσιτεύει. διοικεῖ n
*<βραβευέτω>· μεσιτευέτω. μηνυσάτω. ἰθυνέσθω (Col. 3,15) ASw
*<βραβευτής>· διαλλακτής n
*<βράβυλος>· εἶδος φυτοῦ κακοῦ (Theocr. 12,3) AS
<βρα>· ἀδελφοί, ὑπὸ Ἰλλυρίων
<βράγος>· ἕλος
<βραγχία>· ἡ περιτράχηλος ἀλγηδών
<βραγχιάζοισθε>· πνίγοισθε
<βραγχίον>· τῆς καταφράκτου νεὼς τὸ κύτος
<βράγχος>· νόσημά τι τῶν ἐν τῷ σώματι γιγνομένων <περὶ>

τὸν βρόγχον, ὃ τὰς ὗς μάλιστα διαφθείρει (Thuc. 2,49,3)
<βραγχῶντος>· βρόγχοις ἁλόντος
<βραγχῶν>· φλεγμαίνων, ἢ πνευμονῶν
<βραδανίζει>· ῥιπίζει. τινάσσει
*<βραδέως>· μελλητικῶς (2. Macc. 14,17) AS
<βράιδιον>· ῥάιδιον. Αἰολεῖς
<βράδων>· ἀδύνατος
<βράζειν>· τὸ ἡσυχῇ ὀδύρεσθαι h
<βράθυ>· πόα τις θεοῖς θυομένη
<βράκαλον>· ῥόπαλον
<βράκανα>· τὰ ἄγρια λάχανα (Pherecr. fr. 13,1)
<βρακεῖν>· συνιέναι
<βράκες>· ἀναξυρίδες
<βράκετον>· δρέπανον. κλαδευτήριον. οἱ δὲ πλῆθος
<βρακίας>· τραχεῖς τόπους
<βρακίς>· συνείς
<βράκος>· κάλαμος. ἱμάτιον πολυτελές (Sapph. fr. 70)
<βράξαι>· συλλαβεῖν. δακεῖν. καταπιεῖν
<βράπτειν>· ἐσθίειν. κρύπτειν, ἀφανίζειν. τῷ στόματι ἕλκειν. ἢ

στενάζειν
*<βράσσει>· ζέει. ἀναβάλλει gAS
<βρασμοῖσι>· τοῖς σεισμοῖς
<βράσσιος>· τροχὸς κεραμικὸς ὁ †μὴ ἐῤῥωγώς
<βράσκη>· κράμβη. Ἰταλιῶται
<βράσσον>· βραδύτερον. ἀσθενέστερον. ἢ ἑτεροκλινές, ἐπὶ τροχοῦ.

ἔνιοι <βράσσονας>· ταπεινοτέρας
<βράσσων>· ἐλάσσων· ἢ ἄτακτος, ἀπὸ τοῦ <βρασμοῦ>, ὁ οὐ

σταθερός· "βράσσων τε νόος" (Κ 226) *οἷον ἀκαταστατῶν, vgAS ἀσθενέστερος ὤν
<βρατάναν>· τορύνην. Ἠλεῖοι
<βρατάνει>· ῥαΐζει ἀπὸ νόσου. Ἠλεῖοι
<βρατάχους>· βατράχους
*<βράττειν>· πληθύνειν. βαρύνειν AS
<βραυκανᾶσθαι>· ἐπὶ τῶν κλαιόντων παιδίων λέγεται, ὡς μί-

μημα φωνῆς
<βραύκας>· ἀκρίδας hf
<βραύλα>· φθείρ hf
<βραῦλον>· κοῖλον
*<βραῦνα>· κήλη. κύστις. ἐντεροκήλη v
<βραυνία>· κοιλώματα τῆς γῆς
<Βραυρών>· τόπος τῆς Ἀττικῆς
<Βραυρωνίοις>· τὴν Ἰλιάδα ᾖδον ῥαψῳδοὶ ἐν Βραυρῶνι τῆς

Ἀττικῆς. καὶ <Βραυρώνια> ἑορτὴ Ἀρτέμιδι Βραυρωνίᾳ ἄγεται καὶ θύεται αἴξ
<βραυῶσα>· κεκραγυῖα hf
<βράχαλον>· χρεμετισμόν
*<βράχε>· ἐψόφησε (Μ 396 etc.) n
(*)<βραχεῖν>· ἠχῆσαι (Sn) ψοφῆσαι (n)
†<βραχιόνα>· τὸν τράχηλον
*<βραχεῖς>· ὀλίγοι (Psalm. 104,12) vgAS
<βράχιστον>· ἐλάχιστον (Soph. fr. 172)
<βραχίων>· βραχύτατος
<Βραχμᾶνες>· οἱ παρ' Ἰνδοῖς Γυμνοσοφισταὶ καλούμενοι
<βραχύ>· ἀντὶ τοῦ οὐδέν (Eur. Tro. 1248) ὀλίγον, *μικρόν (Eur.

Phoen. 738) g
[<βραχυτελόν>· μικρόν]
a) <βραχύλον>· ... b) *<βραχυτελῆ>· μικρόν (Sap. 15,9) vgAS
<βραχμάζουσαι>· χρεμετίζουσαι
*<βραχέα ἄττα>· ὀλίγα τινά Aps
<βραχώδης>· τραχύς
<βράψαι>· συλλαβεῖν. ἀναλῶσαι. κρύψαι. θηρεῦσαι
<Βρέα>· Κρατῖνος (fr. 395) μέμνηται τῆς εἰς Βρέαν ἀποικίας. ἔστιν

δὲ πόλις Θρᾳκίας, εἰς ἣν Ἀθηναῖοι ἀποικίαν ἐξέπεμπον
[<βρέγμα>· τὸ μέσον τῆς κεφαλῆς]
<βρέγμα>· τὸν βρεγμόν
<Βρέκυν>· τὸν Βερέκυντα, τὸν Βρίγα. <Βρίγες> γὰρ οἱ Φρύγες

<Βερεκύνδαι>· δαίμονες. οἱ Φρύγες
*<βρέμει>· ἠχεῖ. ASg φωνεῖ. σίζει. [ταράσσει. ASg ἀπειλεῖ (Δ 425)

AS
<βρεμεαίνων>· ἠχῶν (Δ 425)
*<βρέμεται>· ἠχεῖ. ASPn ψοφεῖ. n προσρήσσεται (Β 210) ASP
*<βρέμοντι>· ἠχοῦντι. ἀπειλοῦντι vgA
[<βρέμβος>· ἔμβρυον] vgA
<βρεμούσας>· ἠχούσας (Diog. trag. fr. 1,4 p. 776?)
<βρενθύεται>· δυσχεραίνει. q προσποιεῖται
<βρένδον>· ἔλαφον
<βρενθινῷ>· ἀνθίνῳ
<βρενθινά>· ῥιζάρια τινά, οἷς ἐρυθραίνονται αἱ γυναῖκες τὰς παρειάς·

οἱ δὲ ἄγχουσαν, οὐκ εὖ ...... οἱ δὲ φῦκος παρεμφερὲς <κύδει Ἀφροδίτης>
<βρένθιξ>· θριδακίνη. Κύπριοι q
<βρένθον>· μύρον τι <τῶν παχέων>, ὡς βάκκαρις. οἱ δὲ ἄνθινον

μύρον. καὶ ὄρνεον <βρένθος>, ὅπερ ἔνιοι <κόσσυφον> λέγουσι. <Βρένθος> καὶ ὁ τύμβος λέγεται q
*<βρενθύεται>· μεγαλοφρονεῖ, ὑπερηφανεύεται, ἐπαίρεται vg
<βρενθύεσθαι>· θυμοῦσθαι, [ὀργίζεσθαι q. ἀναξιοπαθεῖσθαι,

δυσχεραίνεσθαι [προσποιεῖσθαι q
<βρενθύεται>· ἀναξιοπαθεῖ. βαρεῖται. [σεμνύνεται (Ar. Pac. 26) S
<βρενθυόμενοι>· ἐναβρυνόμενοι, τρυφῶντες
[<βρενός>· πυθμήν. τύμβος. καὶ ὄρνεον, ὃ καὶ <βρένθον>]
<Βρέντιοι>· ἔθνος ἐν Ἰταλίᾳ q
<βρέτας ἅγιον>· εἰκών, ὁμοίωμα (Ar. Lys. 262?)
<βρενταί>· βρονταί
*<βρέτας>· ξόανα (S) εἴδωλα (vgAS) ὁμοίωμά S τι, παρὰ τὸ

βροτῷ ἐοικέναι. vg(A) ὅπερ φασὶν οἱ νεώτεροι <δείκηλον
βρέτη>· ἀπεικονίσματα q
*<Βρεττανία>· νῆσος ἡ περὶ τὸν ὠκεανόν vgAS n <ἧς τὸ περί-

μετρόν φησιν Σκύμνος ὁ Χῖος (Apollon. hist. mirab. 15) σταδίων τρισμυρίων> AS
<βρέττανα>· φοβερά. [ἀκρὶς μικρὰ ὑπὸ Κρητῶν]
<Βρεττία>· μέλαινα <πίσσα> (Aristoph. fr. 629) ἢ βάρβαρος. ἀπὸ

τοῦ Βρεττίων ἔθνους q
<βρεῦκος>· ἡ μικρὰ ἀκρίς, <ὑπὸ Κρητῶν> q
<βρέφος>· *ἔμβρυον (Ψ 266) AS νήπιον, παῖς (e. g. Eur. Phoen.

25)
<βρεχμόν>· τὸ κρανίον
<βρεχμός>· q βρέγμα. τὸ μέσον τῆς κεφαλῆς (Ε 586)
<βρῆγμα>· ἀπόπτυσμα ἀπὸ θώρακος, παρὰ Ἱπποκράτει (morb.

2,47) <καὶ> <βρήσσει>· βήσσει q
<βρηνεύομαι>· ἔλεγον .... [<βρήσσει>· βήσσει]
<βρῆσσαι>· βῆσσαι
<Βρησσαῖος>· ὁ Διόνυσος
<βρήσσουσιν>· βληχῶνται. φωνεῖ τὰ πρόβατα
<βρητός>· ἀλεκτρυὼν ἐνιαύσιος
†<βρηχανώμενοι>· φωνοῦντες. ἢ χασμώμενοι
<βρί>· ἐπὶ τοῦ μεγάλου, καὶ ἰσχυροῦ, καὶ χαλεποῦ τίθεται
<βριαγχόνην>· βάτραχον. Φωκεῖς
<βρίακχος>· [βρίαρος] βριαρῶς [<βριάγχως>], βαρέως ἰακχά-

ζουσα (Soph. fr. 711)
<βριάει>· θρασύνει (Hes. op. 5)
<βρίαν>· τὴν ἐπ' ἀγροῖς κώμην
<Βριάρεων>· ἄνθρωπον ἑκατοντάχειρα (Α 403)
*<βριαρήν>· βαρεῖαν, vg ἰσχυράν (Λ 375 etc.)
*<βριαροί>· βαρεῖς, q ἰσχυροί vgAS
*<βριαρόν>· κραταιόν, ἰσχυρόν. μέγα. βαρύν. ἄγριον (AS)
<Βριάρεω στῆλαι>· αἱ Ἡράκλειοι λεγόμεναι (Euphor. fr. 166)
<Βρίγες>· οἱ μὲν Φρύγες (Hdt. 7,73) οἱ δὲ βάρβαροι· οἱ δὲ σολοικι-

σταί. Ἰόβας δὲ ὑπὸ Λυδῶν <ἀπο>φαίνεται <βρίγα> λέγεσθαι τὸν ἐλεύθερον
<βρίγκα>· τὸ μικρόν. Κύπριοι
<βρίγκος>· ἰχθὺς κητώδης
<βριγκώμενον>· ὀργιζόμενον. †μιμούμενον
<βρίζει>· ἐσθίει. πιέζει. κύει. καθεύδει· "ἔνθα οὐκ ἂν βρίζοντα ἴδοις"

(Δ 223)
<Βριζώ>· μάντις, ἐνυπνιομάντις
<βρίζω>· καθεύδω
*<βρίζοντα>· νυστάζοντα. vgAS κοιμώμενον (Δ 223) gAS
<βριήπυος>· μεγαλόφωνος. ST μέγας. δεινός (Ν 521)
<βριηρόν>· μεγάλως κεχαρισμένον
*<βρίθει>· βαρύνει. (Sap. 9,15) αὔξει. SP ἢ εὐθηνεῖ. gP διατρέφει
<βρίθεται>· βαρύνεται καρπῷ (Aesch. fr. 116,2?)
<βρίθειν>· γέμειν (Eur. Tro. 216)
<βρίθοντα>· βαροῦντα
*<βριθοσύνη>· βάρος (Ε 839) (AS)
*<βρίθουσαν>· λάμπουσαν. n βαροῦσαν (Σ 561)
<βριθύ>· ἰσχυρόν. μέγα. [βαρύ (Ε 746) S
<βρίθων>· γέμων. κομῶν ὑπὸ καρπῶν
<βρίκελοι>· οἱ μὲν τοὺς ἱστόποδας, ἀπὸ τοῦ βάρους καὶ τοῦ ξύλου·

οἱ δὲ βαρβάρους· Δίδυμος δὲ τὰ τραγικὰ προσωπεῖα, παρὰ Κρατίνῳ, οἷον βροτῷ εἴκελοι, ἐν Σεριφίοις (fr. 205)
<βρικίννη>· εἶδος βοτάνης
<βρικίσματα>· ὄρχησις Φρυγιακή
<βρικοί>· πονηροί
<βρικόν>· ὄνον, Κυρηναῖοι. βάρβαρον
<βριμάζει>· ὀργᾷ εἰς συνουσίαν. Κύπριοι
*<βριμάζων>· τῇ τοῦ λέοντος χρώμενος φωνῇ vgAS
<βριμῶν>· ἀπειλῶν
<βριμαίνεται>· θυμαίνεται, ὀργίζεται
<βρίμη>· ἀπειλή. καὶ γυναικεία ἀῤῥητοποιΐα
*<βρίμημα>· ἐπίπληξις AS <ἀπειλητική> AS
<βριμήσασα>· δεινή, χαλεπή
<βριμός>· μέγας. χαλεπός
*<βριμοῦσθαι>· θυμοῦσθαι g ὀργίζεσθαι
*<Βριμώ>· ἰσχυρά (Clem. Al. protr. 2,15,1) A (S)n
†<βρινδεῖν>· θυμοῦσθαι. ἐρεθίζειν
†<βρίννια>· τὰ ἄρνεια κρέα
<βρίξαι>· ὑπνῶσαι, νυστάξαι
<βρῖσαι>· βαρῦναι. ὁρμῆσαι. καὶ Νύμφαι
<βρισθείς>· ὑπνώσας
<βρίσαντα>· ἰσχύσαντα. βαρύναντα
<βρίξ>· θριδακίνη. καὶ εἶδος ἄνθους. οἱ δὲ περιστερεῶνα
<βρίτος>· ἔτος
<Βριτόμαρτις>· ἐν Κρήτῃ ἡ Ἄρτεμις (Call. h. 3,190)
<βριτύ>· γλυκύ. Κρῆτες
†[<βρόγχος>· βάτραχος]
<βρογχιάζει>· καταπίνει
<βρόδα>· Αἰολεῖς ῥόδα (Sapph. fr. 98,13 D ..)
*<βρόγχος>· [ῥούφισμα.] ὁ λάρυγξ. ὁ καταπότης gS
<βρόκοι>· ἀττέλεβοι. ἀκρίδες
<βροκός>· μωρός· Ἕλληνες
†<βρομέον>· ὀζόμενον
*<βρομέωσιν>· ἠχῶσιν (Π 642) (vg)AS
<βρομήσει>· φυσήσει. ψοφήσει
<Βρόμιος>· παρὰ Τηλεκλείδῃ (fr. 55) ὁ Σάτυρος, *ἢ ὁ Διόνυσος

(Eur. Bacch. 115) vgAS
*<βρόμος>· βοτάνη ὁμοία σίτου ASn, μὴ ἔχουσα γόνατα AS
<βρόμος>· ἰδίωμα ἤχου. ἦχος (Ξ 396). καὶ ὁ τόπος, εἰς ὃν ἔλαφοι

οὐροῦσι καὶ ἀφοδεύουσι. καὶ σπέρμα λεπτῆς κριθῆς. καὶ ὀσμή. καὶ χόρτος
<βροντάζων>· βροντῶν
<βρόντημα>· ὁ ἐμβρόντητος
<βρόξαι>· ῥοφῆσαι
<βρόκων>· ἀμαθής, ἀπαίδευτος, οἷον βόσκημα
<βρόσσονος>· βραχυτέρου
<βρόταχος>· βάτραχος (Xenoph. fr. 40)
*<βροτέης>· ἀνθρωπίνης (Greg. Naz. c. 1,1,18,37 [37,485]) S
*<βροτήσια>· ἀνθρώπεια n καὶ ἀνθρώπινα (Eur. Andr. 1255)
*<βροτόεντα>· ᾑμαγμένα gS οἱ δὲ τὰ λαμπρά (Ζ 480)
<βροτοδαίμων>· ἡμίθεος
*<βροτολοιγέ>· ἀνθρωποφθόρε (Ε 31) S
*<βροτολοιγός>· ἀνθρωποκτόνος. vg(AS) αἱμοφθόρος (Ε 518 ..)
[<βροτήσεια>· ἀνθρώπεια]
<βροτοί>· γυναῖκες
*[<βρότος>· αἷμα] <βρότον>· τὸ αἷμα gAS ὀξυτόνως μὲν ἄνθρωπον

AS· παροξυτόνως δὲ σημαίνει τὸν ἐκ φόνου λύθρον
*<βροτός>· φθαρτός, n ἢ γηγενὴς S ἄνθρωπος (Iob 4,17) gAS
<βροτόφηλος>· ἀνθρώπους φηλῶν, τουτέστιν ἀπατῶν
<βροῦκος>· ἀκρίδων εἶδος, Ἴωνες. Κύπριοι δὲ τὴν χλωρὰν ἀκρίδα

<βρούκαν>. Ταραντῖνοι δὲ ἀττέλεβον. ἕτεροι <ἀρουραίαν μάντιν>
<βροῦνος>· ἐνεὸς ἢ μαινόμενος
<βρούξ>· τράχηλος. βρόγχος
<βροῦλος>· πόα ἔνυδρος
<βροῦ>· πιεῖν
<βροῦτος>· ἐκ κριθῶν πόμα
<βρούχετος>· βάραθρον. βάτραχον δὲ Κύπριοι
<βρούχαλον>· ἕρμα
<βροχέως> [ἢ <βρουκέων>·] σαφῶς. συντόμως. Αἰολεῖς (Sapph.

fr. 2,7)
<βροχμώδης>· ἡ νοτερὰ καὶ ἁπαλή. Δημόκριτος (fr. 133)
*<βροχμόν>· τὸ βρέγμα vgS
<βρόχοι>· ἅμματα (Eur. Or. 1315 ..)
*<βρόχος>· [ἀγκοίλη. Δημόκριτος]. ἀγχόνη (Eur. Hipp. 770),

vgAS δεσμός (Eur. Andr. 556 ..)
<βρύα>· ἃ γίνεται μὲν ἐπὶ πετρῶν, λέγεται δὲ καὶ <σφακὸς> ἢ

†<σκαφίς>· ἐπετίθετο δὲ ἁγνισμοῦ χάριν
*<βρυάζει>· θάλλει. τρυφᾷ vgAS
<βρυάζειν>· γαυριᾶν. ἥδεσθαι
<βρυαζούσης λέαιν' ὥς>· ἐν Ἀθάμαντι (trag. ad. fr. 1). ἀκμα-

ζούσης ἢ ἐγκύμονος
<βρυαθμόν>· βρυασμόν
<βρυαλιγμόν>· ψόφον, ἦχον
<βρυαλίζων>· διαῤῥήσσων
<βρυαλίκται>· πολεμικοὶ ὀρχησταί· "<μενέδουποι>" Ἴβυκος καὶ

Στησίχορος (fr. 79)
<βρυανιῶν>· μετεωριζόμενος καὶ κορωνιῶν
<βρυάσομαι>· ἀναβακχεύσομαι μετά τινος κινήσεως
<βρυγμός>· κατανάλωσις. καὶ νόσος, ἀπὸ τοῦ βρύχειν, ὅ ἐστι

τοῖς ὀδοῦσι πιέζοντα ψόφον ἀποτελεῖν, ὡς ἐν ῥίγει συμβαίνει (Hippocr. diaet. 3,84). *ἢ ἀκόνησις μύλων. vgAS ἢ τρισμὸς ὀδόντων (Matth. 8,12 ..) vg(AS)
<βρυγκός>· ἄφωνος. νεκρός
<βρύκουσα>· δάκνουσα. κατεσθίουσα (Ar. Lys. 367)
<βρυγχός>· βρόχος
*<βρύει>· ῥέει [πηγάζει P, ἀναβλύζει. πηδᾷ. AS (Jac. 3,11) ἀνθεῖ.

gn ἀνίησιν. αὔξεται (Ρ 56)
<βρύθακες>· οἱ χιτῶνες βομβύκινοι. ἢ γένος ἰθαγενῶν
<βρύκαιναι>· ἱέρειαι. ὑπὸ Δωριέων
<βρυκανήσομαι>· βοήσομαι
<βρυκεδανός>· πολυφάγος. οἱ δὲ †μακρός
<βρύκειν>· λάβρως ἐσθίειν. ἀπὸ τοῦ τρίζειν τοὺς ὀδόντας. *οἱ

δὲ μασᾶσθαι (gA)
<βρυκετός>· ταυτὸν τῷ <βρυγμῷ>. καὶ <βρυκηθμός> ὁμοίως

Δωριεῖς
<βρυκός>· κῆρυξ. οἱ δὲ βάρβαρος. οἱ δὲ ἀττέλεβος
<βρυκταία>· εἶδος βοτάνης
<βρύκων>· συνερείδων τοὺς ὀδόντας μετὰ ψόφου
<βρυδαλίχα>· πρόσωπον γυναικεῖον. παρὰ τὸ γελοῖον καὶ

αἰσχρὸν †ὄῤῥος τίθεται †ὀρίνθω τὴν ὀρχίστραν καὶ γυναικεῖα ἱμάτια ἐνδέδυται. ὅθεν καὶ τὰς †μαχρὰς <βρυδαλίχας> καλοῦσι Λάκωνες
<βρυδακίζειν>· ἐκτείνειν
<βρυλλιχισταί>· οἱ αἰσχρὰ προσωπεῖα περιτιθέμενοι γυναικεῖα

καὶ ὕμνους ᾄδοντες
<βρύλλων>· ὑποπίνων (Ar. Eq. 1126)
<βρῦν>· πιεῖν (Ar. Nub. 1382)
<βρύματα>· μηρύματα
<βρύον>· θάλλον (Aesch. fr. 350,6) [βρύσμα]
<βρυνχόν>· κιθάραν. Θρᾷκες
<βρύξαι>· δακεῖν. καταπιεῖν
<βρύοχον>· κήρυκα
<βρύγδην>· χύδην
[<Βρύσια>· πόλις]
<Βρυσιαί>· κρημνοί. καὶ πόλις κρημνώδης (Β 583)
<βρύτανα>· κονδύλους
<βρυτιγγοί>· χιτῶνες
<βρυτταί>· τὰ λείψανα
<βρύτεα>· στέμφυλα. ἔνιοι εἶδος σκορόδου
<βρύττειν>· ἐσθίειν
<βρύττιον>· πόμα ἐκ κριθῆς
<βρύττος>· εἶδος ἐχίνου πελαγίου, ὥς φησιν Ἀριστοτέλης (h. an.

4,530b5) οἱ δὲ ἰχθύν. οἱ δὲ τρισυλλάβως. "<ἄμ>βρυττον, ἤν, Λάχης ποιεῖ"
<>βρύχα>· ὑποβρύχιον. βυθιζόμενον (ε 319)
*<βρύχανα>· σάλπιγγι g καμπύλῃ
<βρυχετῶ>· πυρεταίνω
<βρυχηθμός>· στεναγμός. οἰμωγή
<βρυχίς>· κλῆμα
<βρυχμοί>· ψόφοι
<βρυχήσασθαι>· ὡς λέων
*<βρύχιον>· βυθιζόμενον vgAS
<Βρύχων>· ποταμὸς περὶ Παλλήνην
<Βρυτίδας>· γένος παρὰ Ἀθηναίοις
<βρυτίνη>· ἐν Μαλθακοῖς· "ἄμοργιν ἔνδον βρυτίνην ἠθεῖν τινα"

(Cratin. fr. 96). ἔπαιξε πρὸς τὸ πόμα τὸ βρύτινον. ἔστι δὲ καὶ ζῶον <βρύτον> ὅμοιον κανθάρῳ, καὶ τὸ ἀπ' αὐτοῦ <βρύτινον πήνισμα>, ὅπερ ὑπ' ἐνίων <βομβύκινον> λέγεται
<βρυτίνην>· βυσσίνην
<βρῦτον>· πᾶν τὸ ἐκ κριθῆς ποτόν
<βρυτονία>· ῥίζα τις οὕτως καλουμένη
<βρύτιχοι>· βάτραχοι μικροὶ ἔχοντες οὐράς
*<βρύχεται>· μαίνεται n
<βρυχός>· κήρυξ
*<βρυῶδες>· δυσῶδες Σc
*<βρωμᾶσθαι>· ὀγκᾶσθαι vgAS
*<βρώμην>· βρῶσιν (κ 460 ..) (g)AS
<βρωμωμένου>· ὀγκωμένου
*<βρωτόν>· βρώσιμον (Iob 33,20) vgAS
*<βρωτύν>· βρῶσιν. τροφήν (Τ 205) S
[<βρυατά>· βεβυσμένα αὕτη]
<βυβὰ ταῦτα>· ἐπὶ τοῦ μεγάλου τάσσεται (Sophr. fr. 115)
*<βυβλία>· βιβλία vASn
†<βυγή>· πηγή
<βύβλιοι>· οἱ τῶν τάφων φύλακες, παρὰ Κυπρίοις. καὶ πόλις

Φοινίκης <Βύβλος>
[<βυδοί>· οἱ μουσικοί. ἢ κροῦμά τι. σοφῶς Κρησίν]
<βύει>· καμμύει. φράσσει τὰ ὦτα
†<βύζαντες>· πλήθοντες
<Βυζαντία>· εἶδος ὁρμιᾶς
*<Βυζάντιος>· Κωνσταντινουπολίτης (g) A
*<βύζην>· ἱκανῶς. *ἀθρόως. vgAS δαψιλῶς. *πυκνῶς. ἐπαλλήλως.

ἢ πληροῦν (Thuc. 4,8,7) vgAS
<βύζειν>· τὸ πεπιασμένως κατέχειν
<βυζόν>· πυκνόν. συνετόν. γαῦρον δὲ καὶ μέγα
*<βύθιος>· φόσσα vgAS
<βυθίζων>· ποντίζων ἐν βυθῷ. Σκύθαις (Soph. fr. 508)
[<βυθμός>· ἄντρον. πυθμήν, καὶ βυθμήν]
<βυκανισταί>· †εἰκασταί
<βυκήης>· ὑπνηλός
<βυκός>· δασμοφόρος
<βυκτά>· σχέτλια, δείλαια
<βυκτάων>· πνεόντων, φυσητῶν (κ 20)
<βύκτης>· ὁ ἐκ βυθοῦ ταράσσων. φυσῶν
<βυλλά>· βεβυσμένα
[<βυλλίχαι>· χοροί τινες ὀρχηστῶν, παρὰ Λάκωσι
<βυλλίχης>· χορευτής
<βυλλιχίδες>· †ῥαχίδες]
<βύνη>· θάλασσα. (Euphor. fr. 127 P.?) πεύκη. [b) <βύθαλον>·

βύσμα. c) <βύξ>· βυθός. d) <βυνεύς>·] σκεύασμά τι κρίθινον
<βυννεῖν>· τὸ ἐν τῷ στόματι κατέχειν τι
<βύπτειν>· βαπτίζειν
<βύρθακος>· βάτραχος
<βυρικόμενος>· πνιγόμενος. τραχηλιζόμενος
<βυριόθεν>· οἴκοθεν (Cleon. eleg. II 263 B.)
<βύριον>· οἴκημα
<βύρμακας>· μύρμηκας
<βυρμός>· σταθμός
<βυρσάτονος>· τύμπανον (Eur. Bacch. 124)
<Βυρσίνης>· Μυρσίνης· ἦν δὲ αὕτη γυνὴ Ἱππίου τοῦ τυράννου.

ἐν τοῖς Ἱππεῦσι (Ar. Eq. 449)
<βυρσίς>· δέρμα
<βυῤῥός>· κάνθαρος. Τυῤῥηνοί
<βυρσαίετον>· Ἀριστοφάνης ἀπὸ τῆς βύρσης καὶ τοῦ ἁρπάζειν

τὸν Κλέωνα εἶπε (Ar. Eq. 197)
<Βύρσαν>· πόλιν θεῶν Ἀριστοφάνης ἐν Δράμασι παίζων ἔφη

(fr. 292)
<βυρσιμώλους>· βυρσοδεψίμους
*<βυρσοδέψης>· σκυτοδέψης, [βυρσεύς (Plat. conv. 221 e?) P
<βυρσόκαππον>· τὸν Κλέωνα (Com. ad. fr. 61)
*<βύουσαν>· κρύπτουσαν (P)
<βῦσαι>· ἐπιθεῖναι. φορτῶσαι. κρύψαι
<βύσας>· πλήσας. φράξας
<βύρτη>· λύρα
<βυσαύχην>· ὁ συνέλκων τὸν τράχηλον καὶ τὸν αὐχένα μικρὸν

ποιῶν καὶ τοὺς ὤμους ἀνέλκων (Xenarch. com. fr. 1,4)
<βύσσαλοι>· βόθροι
[<βύσσινον>· πορφυρόν]
<βυσσαλεύοντι>· τῷ βυθῷ ἐφικνουμένῳ
<βυσσοβαρῆ>· μεγάλα. ἀπὸ τῶν καταφερομένων εἰς βυθὸν διὰ

τὰ βάρη
<βυσσοδομεύει>· ἐνθυμεῖται. μηχανᾶται. ἀποκεκρυμμένως βουλεύ-

εται, καὶ ἐκ βάθους
<βυσσοδομεύειν>· ἐνθυμεῖσθαι. κατὰ βυθοῦ δομεῖν, ἤγουν οἰκο-

δομεῖν (θ 273)
*<βύσσινα>· πορφυρᾶ (Exod. 28,39) AS
<βυσσός>· *βυθός (Hdt. 2,96,5). vg ἄντρον. πυθμήν. καὶ χρῶμα

ἀντὶ τῆς ὕσγης παραλαμβανόμενον
†<βυσσοφαρεῖ>· μεγαλοφαρεῖ
<βυσσόφρων>· κάτωθεν ἐκ σπλάγχνων βουλευόμενος. καὶ ἐκ

βυθοῦ φρονῶν (Aesch. Cho. 652)
*<βύσωσι>· φράξωσι vgAS
<βύσταγα>· πώγωνα
<βυστίχοις>· τοῖς ἐν θαλάττῃ βρόχοις
<βῦστραι>· αἱ τῶν λαχάνων ἐνθέσεις. ἔνιοι δὲ τοὺς ἐκ τῶν λαχάνων

ψωμούς (Anaxandr. fr. 23. Antiph. fr. 180)
<βύτθαν>· τὸν ψᾶρα
<βυτθόν>· πλῆθος
<βύτανα>· κονδύλοι. οἱ δὲ <βρύτανα>
<βυτίνη>· λάγυνος, ἢ ἀμίς. Ταραντῖνοι [ἤγουν σταμνίον]
<βύττος>· γυναικὸς αἰδοῖον
*<βύων τὰ ὦτα>· ἐπιφράττων (Ps. 57,5) AS
*<βυούσης>· πληρούσης. καλυπτούσης. ASn κωφωθείσης (Ps.

57,5) AS
†<βυωτήν>· τὴν ἄρσιν
*<βῶ>· ἐπιβῶ P
<βωβός>· πηρός.
*<βωβούς>· χωλούς
<βωβύζειν>· σαλπίζειν
<Βωβώ>· οὕτως ἡ Μάκρις ὠνομάζετο
<βώδιον>· βοίδιον
<βωθεῖν>· ὁμιλεῖν. βοηθεῖν
*<βωθέοντες>· βοηθοῦντες gAS
<βωθύζειν>· βοᾶν. θωύσσειν
<βῶκα>· θύννον (Epich. fr. 60)
†<βωκός>· τρυφερὸς χιτών
<Βώκαρος>· ποταμὸς ἐν Σαλαμῖνι ἐκ τοῦ Ἀκάμαντος ὄρους φερό-

μενος
<βωλάκιον>· χωρίον βώλους ἔχον
*<βῶλαξ, βῶλος>· S(n) γῆ
<βωλία, βωλίς>· μάζης εἶδός τι ἐν ταῖς θυσίαις
<βωλίνας>· καλιάς. ἢ πλινθίνας οἰκίας
<βωλόναι>· οἱ μὲν κολώνας· οἱ δὲ τὸ Κίλλαιον ἀκούουσι, διὰ τὸ

ἀνακεχῶσθαι, παρὰ Σοφοκλεῖ (fr. 933)
[<βῶλοι>· γῆ]
<βωλώρυχα>· τὴν σῦν. Λάκωνες
<βωμακεύμασι>· βωμολοχεύμασι. παραλογισμοῖς. πανουργήμασι

κολακευτικοῖς
<βώμαξ>· βωμολόχος. καὶ ὁ μικρὸς βωμός, ὑποκοριστικῶς
<βώμευσις>· βωμοῦ ἵδρυμα
<βώμηνεν>· ὤμοσε
*<Βώμιοι>· οἱ περὶ τοὺς λόφους τοὺς Βωμοὺς καλουμένους οἰκοῦντες

(Thuc. 3,96,3) AS
[<βώμενος>· βωμός]
<βωμίδας>· ἀναβάσεις (Hdt. 2,125,1)
<βωμίσκοι>· ἀριθμοὶ ἄνισοι
<βωμοῖς>· βαθμοῖς
*<βωμοῖσι>· βάσεσι (Θ 441) n
<βωμοί>· ἔμβολοί τινες οὕτω λεγόμενοι
<βωμολοχία>· γένος κολακείας φορτικὸν καὶ γελωτοποιόν
*<βωμός>· ἱερόν. τέμενος (Θ 48) vgAS
*<βωμολόχος>· σκώπτης. vgASn ἱερόσυλος· παρὰ τὸ λοχεῖν εἰς

τοὺς βωμούς, ὅ ἐστιν ἐνεδρεύειν. vgAS πανοῦργος. ἀσεβής. ἀπατεών (Greg. Naz. or. 5,18) (vgA)S
*<βῶν>· βοῦν. ὅπλον (Η 238) AS
*<βωνίτας>· τοὺς ἐν ἀγρῷ. οἱ δὲ βουκόλους (n) ἢ ἀγροίκους (Call.

fr. 251)
<βώνημα>· †εἴρημα. Λάκωνες
<Βωρθία>· Ὀρθία
<Βῶρμον>· θρῆνον ἐπὶ Βώρμου νυμφολήπτου Μαριανδυνοῦ
*<βῶροι>· ὀφθαλμοί (AS)
*<Βῶρος>· ὄνομα κύριον (Ε 44 ..) AS
<βῶς>· ἀσπίς. πέλτη. βύρσα. καὶ ποιὸς ἰχθύς
*<βώσομαι>· βοήσομαι, [ἐπικαλέσομαι S
<βῶσον>· κάλεσον, βόησον (Cratin. fr. 396)
<βώσαντι>· βοήσαντι (Μ 337)
[<βωστῆρες>· νομεῖς]
<βωστρεῖν>· βοᾶν. καλεῖν. ἐπικαλεῖσθαι (μ 124)
<βωσόμεθα>· μαρτυρώμεθα. ἐπικαλεσώμεθα (Κ 463)
*<βωσσοῦσι>· βομβοῦσιν S ἠχοῦσι (ν 106)
<βωτάζειν>· βάλλειν
<βωτιάνειρα>· τοὺς ἄνδρας τρέφουσα (Α 155)
<βωτίον>· σταμνίον
<βώτορες>· βωτῆρες. νομεῖς. ποιμένες (ξ 302 ..)
*<βώχ>· βοτάνης εἶδος S
*<βωῶμεν>· ὀμόσωμεν S


BIBLIOGRAFIE:


Sursa: http://el.wikisource.org, 2013